علیشیخ  

 به نام خدا

پیامبر گرامی اسلام میفرماید ، اگر مردی درعین توانایی بر اهل و عیال خود سخت بگیرد از ما نیست .

حال عنوان نوشته خود را به شکل زیر کامل تر می کنم .

دو مردجوان تحصیلکرده ، خوشنام، دارای شغل بسیار مناسب در کلیدی ترین سازمان ها، بسیار خانواده دوست، همواره خوش برخورد و بسیار موفق علیشیخی مقیم تهران ( البته ماشائ اله را فراموش نمی کنم )

تاریخ تولد و اردواج آنها با کمی اغماض ، باهم دیگر خدود هفت ماه اختلاف دارد . این دو عزیز والدین تخصیلکرده نداشتند ولی هردو تحصیلات عالیه دارند و در رشته های خوبی هم تحصیل کرده اند . شاید بگویید خیلی از ما ها اینکار را کرده ایم و دانشگاه رفته ایم ، کاملا درست می فرمایید ولی من دلایل دیگری دارم که این دو عزیز را  متمایز می سازد .

امروزه بدلیل مشکلات شدید اقتصادی ، خیلی ها برای اضافه کاری و پست گرفتن ، سرو کله می شکنند ولی این دو علیشیخ زاده تر جیح می دهند ، همان شغل کارشناسی  یا کارشناسی ارشد را داشته باشند و با انمام وقت قانونی مقرر ( جز در موارد اضطراری و اجباری ) سریعا خودشان را به خانه رسانده و در کنار اهل و عیال خودشان باشند وبقیه روز را با آنها بگذرانند ، شما بهتر از این شرایط چیزی سراغ دارید ؟ در تهران هم بزای روزهای تعطیل و حتی عصر ها برنامه ادشته و به اتفاق خانواده به پارک ها و جاهای دیدنی تشریف می برند .

مسافرت هایشان بموقع و اغلب برنامه ریزی شده است . هردو با عیالشان کاملا هماهنگ هستند که این بسیار هنر می خواهد . میهمانهایشان نیز بموقع و دقیق و حساب شده می باشد ، من هرگز این آقایان را عبوس ندیده ام . بدون تردید خق را فدای مصلحت نمی کنند .

اگر نتوانند کاری انجام دهند بیخود به کسی قول نمی دهند ، توانمندی های زیادی دارند ولی هرگز از خود تعریف نمی کنند . ( حضرت محمد (ص) می فرمایند اگر به کسی قولی بدهی ، انگار بدهکار او شده ای وباید بدهی اورا بپردازی )

مخفیانه و درحد توان به نیازمندان کمک می کنند و از کار های خیر عقب نمی مانند و مرتب در خدمت خانواده خود هستند و این یکی از بهترین خصیصه این دو بزرگوار است . اگر پیدا کردید از خودشان جایزه بگیرید ( جایزه : خواهش کنید تا این روش ها را به شما و من هم آموزش دهند . )

برای شناخت بیشتر تولد و ازدواج آن ها بشکل زیر است

تولد : 5 / 11 / 50            ازدواج :   4 / 1 /  80

تولد : 31 /6 /51             ازدواج  :   20 / 5 /79

البته این نوشته ها قطره ای از دریا در مورد این عزیزان می باشد و اگر زنده بودم باز هم خواهم نوشت .

آی عالیشیخ یولوم سن نن بورولدی

من نن سورا چوخلی ائولر قورولدی

بلاندخ ســــولارین گئنه دورولدی

من نئینییــیـم سننن دونه بیلمرم

سنی گورمویونجه سونه بیلمرم

 تعدادی ار مشاهیر خوی

چهان پهلوان پوریای ولی

سید جواد ذاکر ، مداح اهل بیت          سیدابوالقاسم خوئی ، مرجع عالیقدر جهان تشیع

دکتر عباس زریاب خوئی استاد دانشگاه در امریکا

دکتر محمد امین ریاحی ، استاد دانشگاه و نویسنده کتاب تاریخ خوی

دکتر ژاله آمورگار استاد دانشگاه تهران

دکتر قاسم افتخاری ، استاد ممتار دانشگاه تهران ، از بنیانگذاران علوم سیاسی نوین به سبک انگلوساکسون ، رئیس سابق انجمن علوم سیاسی ایران ، بنیانگذار درس استراتژی در دانشگاه های تهران برای اولین بار

محمد خان آغا سی نویسنده کتاب تاریخ خوی

جمشید واقف ، دبیر و شاعر

آتش تقی پور بازیگر

مینا جعفرزاده بازیگر

بهروز وثوقی اسطوره تاریخ سینمای ایران

آذر پژوهش پیشکسوت رادیو

محرم زینال زاده بازیگر

ثریا حکمت بازیگر

رحیم طوسی استاد نقاشی ایران

مرضیه برومند کارگردان

اسماعیل میهن دوست کارگردان

جواد سعدالدوله نخست وزیر دوره قاجار

کریم ورهام استاندار قارس سال 1341

اصغر پارسا سخنگوی جبهه ملی ایران 1357

شهیندخت مولاوردی ، معاون رئیس جمهور

غلامرضا آقازاده وزیر سابق نفت و رئیس سابق سارمان انرزی اتمی ایران

دکتر اسماعیل جبارزاده ، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی و استاندار فعلی آذربایجانشرقی

دکتر علی فتح اله زاده خوئی ، مدیرعامل سابق باشگاه استقلال در چندین دوره

ناصر شفق ، سردار ، تهیه کننده و مدیر عامل باشگاه های  ورزشی

پیمان یوسفی ، مجری و گزارشگر تلویزیون

کامل عابدین زاده نماینده سابق مجلس شورای اسلامی

حجه الاسلام حجازی نماینده سابق مجلس شورای اسلامی

دکتر حسینی صدر نمایده فعلی مجلس شورای اسلامی

البته ناگفته نماند ما به غیر از پوریای ولی از 50 سال به این طرف را نوشتیم و حتی آن هم کا مل نیست. دوستان یادآوری کنند ما هم بنویسیم

ما این موفقیت را به جناب دکتر سجاد ،  همسرش و خانواده بزرگ  و تحصیل کرده سلطان زاده ، علیشیخی ها و علیشیخ تبار های گرانقدر و همه دوستان و دوسنداران این نابغه علیشیخی تبریک گفته وبرای ایشان آرزوی توفیقات  روزافزون داریم .

  عالیشیخسان آدین گئنـه اوجالسین

 جوانلارین افتـــخارنان  قوجالسین

 ایگیتلرین ظالمـــلردن  باج آلسین

 قوی چوخالـــسن شوکتیمیز شانیمیز

 سن نن اوتــــور بیر قئینه سین قانیمیز

 از کتاب درود بر علیشیخ

این هم مطلبی است در مورد گاومیبش نر ( کل ) و آرابه های قدیم  که مشابه علیشیخ بوده است

:: لی لی

در زمان قدیم گاومیشهای نرعظیم الجثه که در روستا ها با عنوان( کل)نامیده میشدند بجای تراکتور بخش اعظم امورات سنگین کشاورزی را انجام می دادند. (کل) نماد سنگینی وقدرت بود.کل ها را معمولا جهت کارایی بیشتر عقیم میکردند. هر خانواده کشاورزی توان داشتن کل را نداشت چناکه الان بسیاری از کشاورزان توان داشتن وخرید تراکتور را ندارند.از کل برای شخم زدن زمین ( جوت - وسیله ای چوبی که برای شخم زمین بکار میرفت) - حمل بارهای سنگین بویژه حمل علوفه وحمل بسته های گندم وجو (کولش) با ارابه های چوبی که مثلث شکل بوده ودارای دوچرخ بزگ بودند استفاده میشد. به ارابه فوق (قانلی ارابا )میگفتند وبسته های خوشه گندم را برروی ارابه میچیدند وبا طناب وبوسیله دسته چوبی( بوراجاق) بار را محکم می بستند. کسی که (کل) نداشت برای انجام اموراتش از دیگران عاریه میگرفت. کشاورزان بشدت مواظب بودن تا کل ها شاخ به شاخ نشوند چونکه بشدت به هم آسیب می رساندند وجدا کردنشان از هم خیلی سخت بود. بارها جنگ کل ها توسط عده ای از مردان با بستن طناب وبا زدن حیوان بیچاره جهت جلوگیری از آسیب رساندن بیشتر به سختی پایان می یافت وگاها دعواهایی را موجب میشد. ولی در نهایت کل نماد سنگینی ووقار وقدرت بود.کشاورزان زمانیکه زمین را شخم میزدند وبخصوص زمانیکه با ارابه بارهای سنگین را حمل میکردند با صدایی حزین برای کل لی لیی می خواندند و گویی کل به صدای خوش صاحبش عادت کرده بود وبا ناز وکرشمه وتکان دادن دمش خوشحالیش را نشان میداد و ودر ادامه با آب تنی در برکه وچشمه خستگی از تن بدر میکرد.

حال خبری از( کل) این حیوان نجیب وبا وفا وارابه ولی لی کشاورز چیزی جز خاطرات افسانه وار در یادها نمانده ومن تلاش میکنم  در این مورد اطلاعات بیشتری کسب کنم . اگر کسی خاطرات و یا اطلاعاتی دارد به این حقیر ایمیل نماید تا به نام خودشان درج نماییم .

ایمیل من  :   jimkar96@yahoo.com

http://peransia.com/ ( منبغی که در این قسمت استفاده شده است )

مرحومه خانم عمه دختر عموی پدر اینجانب ( کربلایی محرم (ایه )) می باشد ولی ما از بچگی به ایشان عمه می گفتیم ، همچنان که به خواهر ایشان ( حسنیه عمه ) میگوئیم . شوهر خانم عمه مرحوم محرم مهدیزاده ، مردی مومن ، سخت کوش و بسیار متدین بود ، ولی متاسفانه زودتر فوت نمودند و تربیت بیشتر دختر ها به گردن خانم عمه که زنی خود ساخته بود ، افتاد و ایشان دخترانی ( مادرانی ) به جامعه تحویل دادند که یکی از یکی پاکتر و خانم ترو الحمدالله داماد های خوب هم نصیب ایشان شد . بنده خوشحالم در مدت سه سال ، دوبار با خانواده خدمت ایشان رسیدم و کلی باهم ضحبت کردیم بار اول دوتا از دختر خانمهایش ، که یکی فکر کنم رقیه خانم بود ، پیش عمه بودند ، ولی دفعه آخر  (امسال )عمه تنها بود و من هم دو تا عکس با موبایل قدیمی ( مثل خودم ) از ایشان و حتی از روی عکس همسرش گرفتم ، خداوند هردو را رحمت کند .بنده خیلی تلاش کردم خودم را به مراسم برسانم ، با حسین عم اوغلی تماس گرفتم که میسر نشد بعد با آقا اسرافیل صحبت کردم و گفتم من امشب راه می افتم ، گفت همین امروز سوم کردیم و شما نمی رسید از این بابت شرمنده همه تان هستم . منتها امروز نجیبه خانم همسر گرانقدر حسین عم اوغلی تماس گرفت و از ظرف همه خواهر ها یش از من تشکر کرد ، گفتم من کوچکترین کاری بود که برای عمه انجام دادم و به ایشان قول دادم عکسی از عمه هم در وبلاگ بگذارم و انشائ اله اینکار را انجام میدهم .چند بایاتی کوتاه هم تقدیم شما غزیزان می کنم .

عزیزیم گول آلاندا                      ساچا سونبول آلاندا

آنام  یادیمـا دوشَر                       الیـمَه گــول آلانـدا

آغـلارام آغلار کیـمی                    دردیم وار داغلار کیمی

خزه ل اولوب توکولدوم                  ویـرانـا بـاغـلار کیـمی

یامان گون کئچر گئدر           عؤمرومو بیچر گئدر

دونـیادا غـم شـربـتـین           هـرگـلـن ایـچـر گـئـدر

قیزیم ناچار آغلاما                 پیس گون کئچر آغلاما

فـلک باغـلی قاپـینـی                  بـیرگون آچـار آغلاما

زنده یاد استاد شهریار در روستا به دنیا نیامده بود ، وی متولد تبریز و پدرش هم وکیل و آدم سرشناسی بود . فکر کنم چهار ساله بود که جنگ ابران و روس و سایر کشور های استعماری شروع و تبریز مرکز جنگ بود و هر روز ده ها نفر کشنه می شدند ، بیماری های مختلف از جمله وبا شیوع یافته بود و مردم را ازبین می برد ، والدین شهریار تصمیم گرفتند او را به روستا یی به نام خشگناب از توابع بستان آباد پیش اقوامش بفرستند تا از جنگ و بیماری در امان بماند و شهریار حدود 6 سال در روستا بود و  منظومه حیدر بابا  حاصل خاطرات او در این مدت از روستاست که صفا ، صمیمیت ، یکرنگی و هم خانگی مردم روسنا را میرساند . هر شهری منصف هم اگر مدتی در روستا زندگی کرده باشد بدون تردید به این نتیجه میرسد. سرکار خانم وهاب زاده اگر شما علیشیخ را ندیده اید بدون تردید قصور از علی آقا و ما می باشد که انشا اله جبران خواهیم کرد.

اما من درمورد زبان ترکی آدربایجانی و داماد دائی ام که  اهل اورمیه است وبه تازگی در علیشیخ زمین خریده تا ساختمان بسازد دو مطلب مختلف نوشته بودم که رقیه خانم در هر دو مورد نظر صائب داده بودند که در زیر می آید :

 سرکار خانم وهاب زاده ما شما و امیر خان را به علیشیخ دعوت می کنیم ، فعلا دو تا عکس از علیشیخ ببینید

بکی اول وبلاگ است و آن عکس هم مال زنده یاد شهید بهمن شیر سوار است و دیگری یک پست پایین تر از این مطلب می باشد.

مژده برای علیشیخی ها و علیشیخ تبار ها ( بزودی کاخ جدیدی احداث خواهد شد )

با کمال مسرت به اطلاع میرساند جناب آقای مهندس رفیعی آذر ( داماد اصغر آقا افتخاری دائی این حقیر ) که در اداره کل آبفای استان آذربایجانغربی ار مسئولین رده بالا می باشند ، اخیرا زمینی را در علیشیخ از منصور خان ( حاجی ) خریده اند و بزودی آسمانخراشی در یکی از بهترین نقاط علیشیخ ایجاد خواهندکرد ، ما ورود آقا ی مهندس رفیعی آذر و خانواده گرانقدر ایشان را به وطن پدری خانمش ( زهرا خانم افتخاری دبیر دبیرستان های اورمیه ) گرامیداشته و امیدواریم در تعطیلات و مناسبت ها روزگار خوشی در small paris داشته باشند، ضمنا  از همه کسانی که در این کار کمک کردند ، تقدیر و تشکر می کنیم  و از حاج منصور دهقان هم سپاسگزاریم .

آی عالیشیخ داغینــــدا داش اولایدیم 

آی عالیشیخ سن نن قارداش اولایدیم

آی عالیشیخ سـنه گوز قاش اولایدیم

بیرگوره یدیم یولداشلاریم  هایاندا    

یالقـــوز قالیب اولدوزلاری سایاندا

 جناب آقای اصغر افتخاری ( دائی این حقیر )

کنعانی ها بکی از اصلی ترین و پر شمارترین شاخه شرولی ها ( شبروی ها ) می باشند ،که بعد از سیل وحشنتناک 1315 علیشیخ که بیش از 70 درصد خانه ها را خراب کرد و شش نفر را کشت به همراه چندین خانوار دیگر به قیزلجه مهاجرت نمودند  که در جای بلندی قرار داشت و از سیل در امان بودند ، هر چند  عبور از گردنه قیزیلجا ( به زبان محلی ) کار سخت و دشواری بود . البته کنعانی ها و بوسف خان وبرخی دیگر  اسب داشتند و زیاد دچار مشکل نمی شدند ... بقیه در ادامه مطلب

منتها در این ارابه ها به جای کل ازگاو نر استفاده شده که در علیشیخ مرسو م نبوده و از کل ( گاومیش نر ) استفاده می کردند.

عزيزينم قار، قالار
ساوالان‌دا قار، قالار
بولبول كؤچوب باغ‌لاردان
يئرين آليب قارقالار

بیر چیخایدیم من آعداشین باشینا              بیر باخایدیم چابانین گوز قاشینا

بیر سوریدیم گینه بشیک  داشینا               سوریشایدیم اوشاخلیغیم هایاندا

                           قوزولاری ، بیراولاری یایاندا

شعر : از کتاب درود بر علیشیخ

قوزو = بره ( بچه گوسفند )        بیزاو = گوساله ( بچه گاو )         یایماق = چراندن ، چرانیدن

یایاندا = در حال چرانیدن )        بشیک = گهواره

آغداش و  جابا کوه هایی در جنوب و شمال علیشیخ است و بشیک داشی قله ای از جاباست و در نوک قله سنگی است  که وسط آن سوراخ و بشکل گهواره  می باشد.

با توجه به اینکه من این نوشته ها را بیشتر برای جوانانی و نوجوانانی می نویسم که علیشیخ قدیم را ندیده اند

لذا مجبورم توضیحات بیشتری بدهم ، بدون تردید نا خواسته خودم هم به آن روز ها و آن فضا بر می گردم  و تردیدی ندارم از من بزرگتر ها،همسن و سال های من و حتی 10تا 15 سال کوچکتر از این حقیر نیز نا خواسته در آن فضا قرار خواهند گرفت و لحظاتی به فکر فرو خواهند رفت ، چه بخواهند و جه نخواهند .

عزیزان من راه ها بشکل امروزی که مشاهده می فرمایید نبود ، بیشتر راها باریک . مال رو ویا فقط میشد پیاده از آن ها رفت . مثال ساده ای میزنم فاصله بین غلیشیخ و زرآباد کنونی حدود دو کیلو متر می باشد . در این مسافت کوتاه حدود سه باتلاق داشتیم  ، یکی وقتی از قره سو می پیچی به سمت علیشیخ  بین زمین مرحوم مشهدی عزت اله قنبری  ( که این مرحوم از اقوام نزدیک سارا خانم مادر برزگ من و همچنین پدر خانم مرحوم محمد شریفی بود ) و باغچه مرحوم تبریز بالازاده که بالای جاده خاکی قرار داشت ، و هر موقع آن باغچه را آب میدادند ، آب اضافی به جاده می ریخت و باتلاق درست می شد و غبور و مرور حیواناتی مثل الاغ و قاظر را دشوارتر می کرد و این حیوانات در باتلاق فرو می رفتند و در آوردن آن ها از داخل گل ولای به چند مرد توانمند و کار بلد نیاز داشت و این کار آنقدر برای الاغ ها تکرار شده بود که الاغ ها به محض دیدن باتلاق و یا شبیه آن از عبور از آن سرباز می زدند و صاحب بار را با مشکل روبرو میکردند .

حالا حساب کنید ارابه چوبی با دوتا چرخ و کلی بار بخواهد از این باتلاق عبور نماید چه مصیبتی بوجود می آمد ، البته مردان آن روز به تجربه دریافته بودند ارابه را چگونه حرکت دهند تا کمتر در باتلاق فرو رود. در همین مسیر یکی دیگر از باتلاق ها در مالاباس قرارداشت و بدترین باتلاق بالای شورسو نزدیک علیشیخ و پایین حسن داشی ( hasin dashi ) بود ، این باتلاق ها بلای جان مردمی بودند که با حیوان و یا ارابه بار حمل می کردند ، در مسیر های دیگر هم باتلاق هایی بود که در این مقال نمی گنجد . در پایان هر قسمت هم یک بایاتی آذربایجانی برایتان می نویسم که بدانید زبان مادریشان که متاسفانه بعضی ها خجالت  می کشند با آن صحبت نمایند ، چقدر غنی و پر بار است.

عزیزیم وطن یاخشی

کوینگی کتان یاخشی

غربت یئرجنت اولسا

ینه ده وطن یاخشی

زبان و فرهنگستان ادبزبان ترکی

یادی از سال های دور علیشیخ (1)

زمانی که ما در علیشیخ درس می خواندیم ، زمستان ها هوا بسیار سرد می شد آنقدر برف می آمد که روزی چند بار مردم پشت بام ها را پارو می کردند ، شب ها مردان و زنان سالمند که به هوا نگاه می کردند ، می گفتند ، امشب ( هاوا ایازدی ) یعنی فردا روز بسیار سردی خواهد بود فردای آن روز بویژه اول صبح که می خواستیم مدرسه برویم برف ها زیر پای ما جیر جیر می کردند .

گاهی وقت ها راه مدرسه بسته می شد و مردان روستا جمع می شدند و برف ها را کنار می زدند و ما از داخل کانال رد می شدیم و به مدرسه می رفتیم گاهی دیواره این کانال ها که همان برف بود به بیش از یک متر می رسید و ما در داخل کانال دیده نمی شدیم البته وضع کفشهایمان هم خوب نبود و تامدرسه جند بار به زمین می خوردیم ، بعد ها برایمان چکمه هایی از جنس لاسنیک خریدند  که زیر آن ها آج داشت و کمتر سر می خوردیم . یادم می آید هوا آنقدر سرد بود که روی آغچای کاملا یخ می بست بطوری که احشام و ماشین ها از روی یخ رد می شدند ، شاید ارتفاع یخ به بیش از یک متر می رسید . تنها آب شرب اها لی  و حیوانات که در طویله ها می ماندند آب همین آغچای بود که آن هم یخ بسته بود . مردان روستا با کلنک مقداری از یخ را کنده بودند و چند تا پله درست کرده بودند و به کمک طنابی که به یک سطل وصل بود آب را بیرون می کشدند تا خانم ها بتوانند ظرف هایشان را بشورند و احشام بتوانند آب بخورند ، در آن زمان سرسره بازی هم عالمی داشت . هدفم از این نوشته داستانی است که می خواهم بگویم .

زمستان ها بعد از شام مردم ده به خانه های همدیگر می رفتند و تا پاسی از شب صحبت می کردند و مرتب چای می خوردند ، مادر بزرگ ها برای بچه ها داستان می گفتند و آجیل ما هم تخمه آفتابگردان بود . یادش بخیر

مرحوم بایرامعلی نبی زاده  ( عموی الله وردی ، وکیل مملکت)به خانه ما می آمد ( مسیر رفت و آمدش هم پشت بام  هابود چون اکثر بام ها هم ارتفاع بوذه و بهم چسبیده بودند . خانه آن ها از جلو خانه آقا جبرئیل که بگذری آخرین خانه بود و به بن بست می رسید و بعد از آنکه آنها به خوی مهاجرت کردند مرحوم مهدیقلی نوری آنجا را خرید و ضمیمه خانه خودش کرد .

در یکی از سال ها که زمستان بسیار سختی داشتیم ، مرحوم بایرامعلی هر وفت که می خواست برود خانه شان اول به مشهدی حسین ما ( برادرم ) که جوان برومندی بود میگفت باید مرا به خانمان برسانی  .و این دونفر از نردبان خانه مشهدی شکور فیلتن که چسیبده به خانه مرحوم صادق خان بود بالا می رفتند و از پشت بام ها می گذشتند تا به خانه آن ها برسند .

در اینجا لازم است اشاره کنم حاجیه صدیقه خانم  که به تازگی وفات یافته( همسر مرحوم آقای محمد شریفی ) که تازه عروس علیشیخی ها بود و در کانال باز شده یخ ظرف می شست قابلمه ای از دستش افتاد و به زیر یخ های رود خانه رفت ، یادم می آید همانسال اواسط بهار که برف ها آب شده بود ، مرحوم مشهدی کریم ( کریم آقا ) از چند کیلومتر پایین تر رودخانه ، قابلمه را پیدا کرده بود و با خودش می آورد ، من این صخنه را با چشمان خود دیدم .

مرحوم بایرامعلی در روی یکی از پشت بام ها می ایستاد ، دستش را کنار گوشش می برد و با صدای بسیار بلند این جمله را می گفت ( هر کیم بو قیشی قوتار سا و یازا چیخسا اونا اولوم یوخدی ) یعنی هر کس این زمستان بسیارسرد را بگذراند و به بهار برسد دیگر نخواهد مرد . خدا ایشان و همه پدران و مادران علیشخی از دست رفته را بیامرزد .

با توجه به شرایطی که در سال 1394 برای علیشیخی ها رقم خورده من هم داد می زنم هرعلیشیخی که سال 94 را پاس کند ( بسلامت بگذراند ) 120 سال عمر خواهد کرد.

عاشیق ناچار آغلاما                 پیس گون کئچر آغلاما

فـلک باغـلی قاپـینـی                  بـیرگون آچـار آغلاما

با نهایا تاسف و تالم خبردار شدیم بانو  خانم ( عالیه ) محمدی همسر مرحوم محرم مهدی زاده  جان به جان آفرین تسلیم نموده است . ما این ضایعه اسفبار را به خانواده های محترم محمدی ، مهدیزاده ، بویژه دختر خانم هایش وتمام وابستگان تسلیت عرض نموده و برای آن مرحومه طلب مغفرت و برای بازماندگان صبر و بردباری از ایزد منان خواهانیم .

این شعر هم در مورد مادر را از طرف دختران خانم عمه به  عمه وهمه مادران تقدیم می کنم.

اي يامان گونده چاتان هر زمان امداده آنا‍!
اي حياتيم بويو دونياده يئتن داده، آنا!
ياتارام هر گئجه من فيكر و خيالينن سنين
گوره رم گول اوزيوي هر گئجه روياده آنا!

جان ائوينده نئچه آي چكدين آنا زحمتيمي
ياتماييب صبحه قدر، هي چكيبن ذلتيمي
سود وئريب كورپه ليگيمدن گوروسن محنتيمي
وئردين اولادين اوچون عمريني سن باده آنا!

گر مريض اولسام آنا!جانيني قربان ائله دين
اوزده گولدون,غميني سينه ده پنهان ائله دين
يئتيريب حد كماله مني انسان ائله دين
تئز قوجالتدين اوزيني سن بو تمناده آنا!
 

بويودوم منده بوگون يار هوادارين اولوم
دولانيم باشينه من همدم وغمخوارين اولوم
خوشدير عمرين بويو,گر يارو پرستارين اولوم
نه ضرر گلسه منه خوشدو بو سئوداده آنا!
  

نه قدر تعريف ائده م آزدير آنا!حرمتيوي
حقيوي سعييني ,ائولاده چكن زحمتيوي
خالق آرتيرسين اوزو عزت ايله شوكتيوي
هم بو دنياده و هم عالم عقباده آنا!

اگر شما هم خوشحال شدید حتما در قسمت نظر سنجی نظر بدهید و الی ...

معایب:

1.       شبکه های اجتماعی می توانند اعتیادآورباشد.

2.       شبکه های اجتماعی ممکن است موجب حسادت درکاربرشود.

3.       شبکه های اجتماعی کاربررا دچاراحساس غم وافسردگی می کند.

4.       شبکه های اجتماعی باعث می شود برخی ازکاربران ازظاهرخود راضی نباشند.

5.       شبکه های اجتماعی به کاربران خود استرس وارد می کند.

6.       افسرده شدن تنها ضرربزرگ شبکه های اجتماعی نیست، بلکه این شبکه اجتماعی می تواند موجب اختلالات روانی درنوجوانان وجوانان شود.

7.      ترس ازافشای رازهای زندگی وهمچنین عکس ها وویدئوهای شخصی بزرگترین دغدغه خاطرکاربران ازجمله کاربران ایرانی است واین ترس با حذف یکی ازبندهای قانون عضویت درفیس بوک که مربوط به حفظ اطلاعاتت شخصی افراد می شد، بیشترشده است

بقیه در ادامه مطلب

 مزایا :

   1. ارائه خدمات مانند چت ، وبلاگ نویسی ، ایمیل ، پیام های فوری ، ویدئو ، اشتراک گذاری فایل ، به اشتراک گذاری عکس و غیره.

 2. ساخت یک پایگاه داده از کاربران  که باعث می شودتا کاربران دوستان خود رابیابند در عین حال اجتماعات مختلفی هم شکل می گیرند.

 3. آزاد و بدون هزینه هستند.

4. به اشتراک گذاری علاقه مندی ها(دیدگاه های سیاسی و یا فعالیت های تجاری ، مذهبی ، ملیت و یا مبتنی بر هویت و غیره             

5.  ترکیب سازیهای جدید برای گرفتن اطلاعات و ارتباطات ، از قبیل اتصال به تلفن همراه.

6.  اضافه کردن ویژگی های جدید بر اساس نظرات کاربران.

7.   ایجاد جوامع و گروههای مختلف.

 8.  فراهم کردن زمینه ای برای ملاقات با افراد غریبه یا کسانیکه به زمینه های مختلف مورد نظر افراد نزدیک هستند.

9. به موفقیت کاری کاربران خود کمک می کند.

10. شاید دوستی بزرگترین مزیت شبکه های اجتماعی باشد! پیدا کردن دوستان قدیمی دوران دبیرستان وراهنمایی که سالهاست آنها را ندیده اید ومی خواهید دوباره با آنها درارتباط باشید وهمچنین پیدا کردن دوستان مختلف ازسراسردنیا که به نوعی دریک موضوع خاص با آنها اشتراک دارید، مانند رشته تحصیلی یا عقاید و... ازجمله مزایای دوستی درفیس بوک است.

11. تشکیل گروههای مختلف ازجمله گروه های خانوادگی ودانشجویی که باعث نزدیکی بیشترآنها به یکدیگرمی شود ازجمله مزایای دیگروب سایت فیس بوک است.

12. ازدیگرمزایای شبکه های اجتماعی، می توان به ترویج فرهنگ کشورها اشاره کرد. البته به شرطی که ازآن درست استفاده شود!

13. -ساختن برنامه های تحت وب و تشویق دیگران به نصب آنها درصفحه خود یکی دیگرازامکانات شبکه های اجتماعی است که باعث می شود کاربران از شبکه های اجتماعی به عنوان رایانه شخصی خود نیزاستفاده کنند ودرآن به خلاقیت بپردازند.

14. موجب تقویت زبان انگلیسی است.

                                                       از طرف مهندس رضا شریفی

یاشاسین علی شیخ 
حیدر بابا اوشاقلارین دیل آشــــدی
تورکو آتیب آیری دیله دانیشــــــدی
اصیل دیلی اؤزگه دیله قاریشـــدی
اویانماساق دیلیمیزدن آد قالمــــاز
شیرین دیلدن آغزیمیزدا داد قالما ز

ضمتا مراسم ختم ایشان روز پنجشنبه 15 مرداد ماه از سلغت 5.30 الی 19 در مسجد آستانه علی برگزاز خواهد شد . حضور شما عزیزان باعث شادی روح آن مرحوم و تسلی خاطر بازماندگان می شود.

آتا نین ، آنانی قدرینی بولون          باشیزا دا چالسا اوجادان گولون

بیرگون آییلارسیز ، داها یوخدیلار      نه په زه نوکر سیز دونیانین کولون

الحاق ایران به کنوانسیون حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری

روزنامه دنیای اقتصاد - شماره ۳۵۴۴ تاریخ چاپ: ۱۳۹۴/۰۵/۱۲       بازدید: 190     بار کد خبر: DEN-907687

دکتر سجاد سلطان‌زاده

متخصص حقوق سرمایه‌گذاری خارجی

مجله اکونومیست چاپ لندن در شماره اخیر (25 جولای 2015) خود با اشاره به دو رویداد مهم در عرصه سیاست بین‌المللی در یک ماه اخیر؛ یعنی توافق ایران و کشورهای1+5 در موضوع هسته‌ای و آغاز رسمی مناسبات سیاسی دولت‌های آمریکا و کوبا با بازگشایی سفارتخانه‌های این دو کشور، با اشاره به اینکه ایران و کوبا سیبل جدید سرمایه‌گذاری‌های خارجی خواهند بود، به مقایسه وضعیت دو کشور از نظر زمینه‌ها، جذابیت‌ها و زیرساخت‌های لازم برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی پرداخته و درخصوص کشورمان نوشته است: «در پس لبخندهای آقای ظریف مشکلات عدیده اقتصادی وجود دارد. ایران رتبه 130 را در رده‌بندی بانک جهانی برای سهولت کسب‌و‌کار دریافت کرده است. ایران عضو مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری (ایکسید) تحت نظارت بانک جهانی نیست. تجدیدنظر در قانون تجارت در مجلس ایران هنوز بررسی نشده است که همین مسائل باعث تردید سرمایه‌گذاران می‌شود...»   بقیه در ادامه مطلب

ضمنا مراسم تشییع جنازه آن مرحومه امروز دوشنبه 12 مرداد ماه ساعت 10 صبح از جلو متزلشان ، واقع در اتوبان حکیم  - خیابان پیامبر مرکزی - پلاک 62 انجام خواهد شد .

در ضمن کسانی که به منزل  و یا محل غسالخانه نرسند و تاخیر داشته باشند می توانند به قطعه 213 ردیف 21 شماره 7  آرامگاه مرحوم محمد شریفی خودشان را برسانند ، چون محل دفن مرحومه هم آنجا خواهد بود.

همچنین مراسم ختم مرحومه مغفوره  فردا سه شنبه 13 مرداد ماه از ساعت 14.30 لغایت 16 در مسجدالنبی واقع در خیابان کارگر شمالی بالاتر از آل احمد برگزار خواهد شد.

منبع این اشعار وبلاگ و یا سایت جوانان دارآباد می باشد .

با تشکر از جوانان دارآباد

کاش می شد باردیگر سرنوشت از سر نوشت

 کاش می شد هر چه هست بر دفتر خوبی نوشت 

کاش می شد از قلمهایی که بر عالم رواست

با محبت, با وفا, با مهربانیها نوشت 

کاش می شد اشتباه هرگز نبودش در جهان

داستان زندگانی بی غلط حتی نوشت

کاش دلها از ازل مهمور حسرتها نبود 

کاین همه ای کاشها بر دفتر دلها نوشت

زندگی

زندگی آرام است،

مثل آرامش یک خواب بلند

زندگی شیرین است،

مثل شیرینی یک روز قشنگ.

زندگی رویایی است،

مثل رویای ِیکی کودک ناز.

زندگی زیبایی است،

مثل زیبایی یک غنچه ی باز.

زندگی تک تک این ساعتهاست،

زندگی چرخش این عقربه هاست،

زندگی مثل زمان در گذر است

توبه

فکر می کردیم عاشقی هم بچگیست ... اما حیف این تازه اول یک زندگیست
زندگی چیزیست شبیه یک حباب ... عشق آبادیه زیبایی در سراب

فاصله با آرزو های ما چه کرد ... کاش می شد در عاشقی هم توبه کرد !!

من قوش اولسام ، سن پریم سن        زرگر اولسام ، سن زریم سن

عاشیق اولسام ، دیل بریم سن         عاشیق لری ، سای سیز اولان

                                 آنا یوردوم  آذربایجان

عيادت از كسي كه به عيادت تو نيامده است
بررسي دستورهای اجتماعي اسلام، ما را به اين مهم رهنمون مي‌کند كه اتحاد و اخوت بين اجتماع مسلمانان اصل اساسي در اوامر اسلام را تشكيل مي‌دهد. دستور به عيادت بيماران، و دعا بر بالين بيمار و به‌ویژه دستور به عيادت بيماران همسايه و يا فقرا و ... برای افزايش پيوند و محبت بين اهل اسلام است؛ از اينرو این دین آسمانی، يكي از آداب عيادت را ملاقات با بيماراني می‌داند كه در زمان بيماري عیادت‌کننده به ديدن او نيامده‌اند تا ضمن جلوگيري از قطع ارتباط، اين عيادت، باعث تحكيم پيوندها شود. به همين دلیل رسول خدا(ص)  دستور مي‌دهد: «عُدْ مَنْ لَا يَعُودُك؛عیادت کن از كسي كه به عيادت تو نيامده است.»
11. بيماراني كه عيادت نمي‌شوند
الف. عيادت سه مریض: صاحب دمل، درد چشم و درد دندان.
رسول خدا(ص) مي‌فرمايد: «ثَلَاثَةٌ لَا يُعَادُّونَ صَاحِبُ الرَّمَدِ وَصَاحِبَ الضِّرْسِ وَصَاحِبُ الدُّمَلِ؛سه بيمار عيادت نمي‌شوند؛ بيماري كه چشم درد دارد، و كسي كه دندان درد دارد و كسي كه دمل دارد.»