سلام
چند بیت خاطره انگیز یا بقول امروزی ها نوستالوژی مربوط به دوره کودکی و نوجوانانی و زمان تحصیل در دبستان نظامی علیشیخ ( شهید شیرسوار فعلی ) که در سال 1324 تاسیس شده یعنی زمانی که بروایتی پئره ( فیرورق ) مدرسه نداشت و بعد از علیشیخ اولین روستائی که صاحب مدرسه شد ممش خان بود در سال 1342 و سپس زورآّباد ( شهر زرآباد فعلی ) البته من بین زور آباد و علیشیخ فرقی نمی بینم و حتی در زمان احمدی نژاد با احتساب سه آبادی علیشخ ، قره قوش سفلی و زورآباد شهر زرآباد تشکیل شده است . سابق بعضی از دوستان زرآبادی وقتی من زور آباد می نوشتم و مربوط به زمان های قدیم هم بود ناراحت می شدند در حالی که مسئله چیز دیگری است .
من پان ترک نیستم و از تمام پان ها هم بیزارم و ایرانی را می خواهم متشکل از کلیه قومیت ها تحت لوای یک پرچم و یک حکومت و حتی آنهایی که دنباله رو جمهوری آذربایجان و ترکیه هستند واقعا دلگیرم . بقول یکی از اقوام و دوستان عزیز مگر نمی فرمایید ایران چهل میلیون ترک دارد ولی جمهوری آذربایجان که 10 میلیون نفر جمعیت دارد بگذارید آنها بیفتند دنبا شما ، شما چرا افتادید دنبال آن ها ، حنده دار نیست ، حیدر علیف پدر الهام علیف در جایی گفته بود زمانی که در نخجوان پناهنده و گرفتار بودم اگر کمک های ایران نبود ( زمان رفسنجانی )
از گرسنگی می مردم .
برای شنیدن شعر روی قسمت آبی کلیک فرمایید .
کلیک کنید
وقتی شما زورآباد را زرآباد می کنی یعنی یک کلمه فارسی را جانشین یک کلمه ترکی می کنی و به مرور زمان زورآباد فراموش خواهد شد همچنانکه وقتی الند و سکمن آباد را به صفائیه تبدیل کردی کلمه ترکی و تاریخی سکمن آباد بکلی از یاد ها رفت و دیگر دهه هشتادی ها و نودی ها و ... محلی به نام سکمن آباد نمی شناسند ، البته اسم این مسئله ترکی زدایی است و از زمان رضاشاه شروع شده و ... ، البته این ها زیاد مهم نیست مهم این است که کشوری مقتدر ، مستقل ، عزتمند و مردمی که در رفاه زندگی می کنند داشته باشیم . اینها را فقط بخاطر آن دوستانی نوشتم که من وقتی راجع به پنجاه سال قبل می نویسم و از کلمه زور آباد استفاده می کنم ناراحت نباشند. و گرنه خیلی ها هم اسمشان مورد پسند شان نبود و رفتند عوض کردند مثل قوچعلی ، اجاق قلی ، تهمز ( طهمورث و ....)
و اما در این شعر از چند کلمه استفاده شده که برای نوجوانان و حتی جوانان حتما غریبه است و من توضیح می دهم و شاید هم خودم زیاد مسلط نباشم و اگر خوانندگان عزیز اطلاعات بیشتری دارند در نظر سنجی بنویسند .
فره سی یا فریه : مثلا وقتی مرغ تخم می گذارد و بعد جوجه ها بدنیا می آیند تا مدتی جوجه هستند و دنبال مادرشان می دوند و وقتی پنج ، شش ماهه شدند به آنها فریه یا فریک می گویند
به بچه کبک هم در شرایطی فریه یا فریک می گویند . فره سی یعنی بچه اش
قوورما :
قبل از انقلاب اسلامی اکثریت روستا های ایران برق ، آب آشامیدن ، راه آسفالته و ... نداشتند ، بویژه در سکمن آباد و الند هیچ روستای برق و آب لوله کشی نداشت ، در زور آباد در محل مسجد فعلی یک چشمه داشتند و همه از آب آن چشمه استفاده میکردند و در علیشیخ از آب آغ چای و در بهار که بدلیل ذوب شدن برف ها آب کاملا گل آلود می شد ، همان آب گل آلود را می آوردن و در سطل ها و دیگ ها می ریختند تا خاک ها ته نشین شود و بعد از آب استفاده می کردند . البته در دنبکی درسی و در جلو آغل مرحوم منصور خان چشمه بزرگی بو که آب زلالی هم داشت که بعضی وقت ها آز آن آب استفاده میکردند ولی چون دور بود اکثرا از آب آغ چای استفاده می شد ، من یادم هست وقتی محصل بودیم برای معلم از دره آب می آوردیم . منظورم این است که بگویم از یخچال و تلویزیون هم خبری نبود.
مردم برای اینکه زمستان بتوانند از گوشت استفاده کنند هرکس بسته به توانش چند تا گوسفند یا گاو را پاییز سر بریده و گوشت آن تف داده و کلی نمک بهش زده و داخل کوزه های بزرگ و مثل آن می ریختند و آن را در جای خنک می گذاشتند و زمستان استفاده می کردند ، در فرصت مناسب ما هم گهگاهی یکی دو تکه ور می داشتیم واقعا خوشمزه بود.
