علیشیخ  

اولدوز سایاراق گوزله میشم هر گئجه یاری
گج گلمه ده دیر یار یئنه اولموش گئجه یاری
گؤزلر آسیلی یوخ نه قارالتی نه ده بیر سس
باتمیش گولاغیم گؤرنه دؤشور مکده دی داری
بیر قوش آییغام! سویلیه رک گاهدان اییلده ر
گاهدان اونودا یئل دئیه لای-لای هوش آپاری
یاتمیش هامی بیر آللاه اویاقدیر داها بیر من
مندن آشاغی کیمسه یوخ اوندان دا یوخاری
قورخوم بودی یار گلمه یه بیردن یاریلا صبح
باغریم یاریلار صبحوم آچیلما سنی تاری!
دان اولدوزی ایسته ر چیخا گؤز یالواری چیخما
او چیخماسادا اولدوزومون یوخدی چیخاری
گلمز تانیرام بختیمی ایندی آغارار صبح
قاش بیله آغاردیقجا داها باش دا آغاری
عشقین کی قراریندا وفا اولمیاجاقمیش
بیلمم کی طبیعت نیه قویموش بو قراری؟
سانکی خوروزون سون بانی خنجردی سوخولدی
سینه مده أورک وارسا کسیب قیردی داماری
ریشخندله قیرجاندی سحر سویله دی: دورما
جان قورخوسی وار عشقین اوتوزدون بو قماری
اولدوم قره گون آیریلالی او ساری تئلدن
بونجا قره گونلردی ایدن رنگیمی ساری
گؤز یاشلاری هر یئردن آخارسا منی توشلار
دریایه باخار بللی دی چایلارین آخاری
از بس منی یاپراق کیمی هیجرانلا سارالدیب
باخسان اوزونه سانکی قیزیل گولدی قیزاری
محراب شفقده ئوزومی سجده ده گؤردوم
قان ایچره غمیم یوخ اوزوم اولسون سنه ساری
عشقی واریدی شهریارین گللی- چیچکلی
افسوس قارا یل اسدی خزان اولدی بهاری

ابري نيست .

1. بادي نيست‌.
   
   مي نشينم لب حوض‌:
   گردش ماهي ها ، روشني ، من ، گل ، آب‌.
   پاكي خوشه زيست‌.
   
   مادرم ريحان مي چيند.
   نان و ريحان و پنير ، آسماني بي ابر ، اطلسي هايي تر.
   رستگاري نزديك : لاي گل هاي حياط‌.
   
   نور در كاسه مس ، چه نوازش ها مي ريزد!
   نردبان از سر ديوار بلند ، صبح را روي زمين مي آرد.
   پشت لبخندي پنهان هر چيز.
              روزني دارد ديوار زمان ، كه از آن ، چهره من پيداست‌.
                 چيزهايي هست ، كه نمي دانم‌.
                   مي دانم ، سبزه اي را بكنم خواهم مرد.
                      مي روم بالا تا اوج ، من پراز بال و پرم‌.
                          راه مي بينم در ظلمت ، من پر از فانوسم‌.
                           من پر از نورم و شن
   و پر از دار و درخت‌.
   پرم از راه ، از پل ، از رود ، از موج‌.
   پرم از سايه برگي در آب‌:
         چه درونم تنهاست‌.

چقدر دوست داشتم علیشیخ باشم

 

محبت بئله ­دیر

دئدیم آز جور ائله جانا، دئدی عادت بئله دیر

دئدیم اغیار ایله گزمه، دئدی قسمت بئله دیر

دئدیم انصاف دییل شعله ی عـــشقینده یانام

دئــدی پروانه یه باخ، رمز سعادت بــئله ­دیر

دئدیم آز ناز ائله گولدو، دئدی نازسیز گوزلی

حق یارادمازبــونوبیل، راز طــبیعت بئله دیر

دئدیم آل جانیمی، قوی بیر نفس آسوده یاتیم

دئدی عشق اهلی اگر ایـستسه راحت بئله دیر

مین کره جانیمی قوربان ائله­دیم جان دئمه­دی

نه بــیلیم بــــلکه ده قــانون محبت بــئله دیر

ییخدی کونلوم ائوینی، ایله مه دی عهد وفا

بـــیوفا، نــازلی گوزلـــلرده صداقت بئله دیر

صبریمی الدن آلیب دیر، داها قایتارمیه جک

شـــیوه عــشقده چون رســـم امانت بئله دیر

عشق سوداسینا دوشدون داها جان فیکرینی آ ت

“حامده” عشق خـــریدارینا قیمت بـــئله دیر

شعر: حامد ماکویی

 

سید علی صادق ماکویی در سال 1308 در شهرستان ماکو دیده به جهان گشود او تخلص "حامد" را برای خود انتخاب کرد این شاعر خوش صدا علاوه بر شعر در هنر خوشنویسی و موسیقی نیز دست توانایی دارند.

این دهان بستی دهانی باز شد