علیشیخ  

گسترش فعالیت‌های سیاسی پس از شهریور ۱۳۲۰ سبب گسترش مبارزات مردم و به ویژه توجه آنان به وضع قرارداد نفت شده بود. دکتر محمد مصدق در مجلس و بیرون از آن این جنبش را که به «نهضت ملی شدن نفت» معروف شد، هدایت می‌کرد و در راس مبارزات ملی شدن صنعت نفت ایران قرار داشت. با رشد جنبش ملی شدن نفت، محافل وابسته برای سرکوب جنبش تلاش‌های تازه‌ای را آغاز کردند و هم‌زمان، فشارهای سیاسی و اقتصادی از جانب انگلیس فزونی گرفت و با اعزام ناوگان جنگی به خلیج فارس، این فشارها ابعاد نظامی یافت. در چنین موقعیتی کارگران با اعتصاب‌ها، موقعیت دکتر مصدق را مستحکم‌تر کردند.

مصدق (۱۳۲۹) در آن دوران در مجلس و در مقام مخالفت با رزم‌آرا و انتقاد از برکناری سرلشکر زاهدی از ریاست شهربانی توسط رزم‌آرا، می‌گوید:

آن روزی که ما گفتیم باید شهربانی رئیسش منفصل نشود و موازنه سیاسی برقرار باشد برای این بود که ارتش دخالت در کار مملکت نکند و ارتش برود به وظیفه نظامی و ارتشی خود عمل بکند نه اینکه ارتش رئیس شهربانی را بردارد و یک ارتشی و یک افسری را در آن جا بگذارند که به تمام معنی تابع حکم ستاد ارتش باشد. خدا شاهد است اگر ما را بکشند. پارچه پارچه بکنند، زیربار حکومت این جور اشخاص نمی‌رویم وحدانیت نیت حق خون می‌کنیم، خون می‌کنیم، می‌ریزیم، و کشته می‌شویم (با عصبانیت) اگر شما نظامی هستید من از شما نظامی‌ترم می‌کشم همین‌جا شما را می‌کشم.

فردای قتل رزم‌آرا، ( توسط خلیل طهماسبی گروه فدائیان اسلام ، برهبری شهید نواب صفوی ) روز ۱۷ اسفند ۱۳۲۹ کمیسیون نفت پیشنهاد ملی کردن صنعت نفت را تصویب و اعلام کرد. قانون ملی شدن صنعت نفت در واقع پیشنهادی بود که به امضای همه اعضای کمیسیون مخصوص نفت در مجلس شورای ملی ایران در ۱۷ اسفند ۱۳۲۹ به مجلس ارائه شد و در ۲۴ اسفند ۱۳۲۹ در مجلس شورای ملی تصویب گردید.

متن پیشنهاد تصویب شده:

به‌نام سعادت ملت ایران و به‌منظور کمک به تأمین صلح جهانی، امضاکنندگان ذیل پیشنهاد می‌نماییم کهصنعت نفت ایران در تمام مناطق کشور بدون استثناء ملی اعلام شود یعنی تمام عملیات اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری در دست دولت قرارگیرد.

مجلس سنا نیز این پیشنهاد را در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ تصویب کرد و پیشنهاد قانونی شد. بدین ترتیب روز ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ به عنوان روز تاریخی ملی‌شدن صنعت نفت ایران در حافظه ملت ایران باقی ماند.

ای پدر بوی شقایق می دهی          عاشقی را یاد عاشق می دهی

با تو سبزم،گل بهارم،ای پدر        هر چه دارم از تو دارم ای پدر

چرا دل بر این کاروانگه نهیم

که یازان برفتند و ما بر رهیم 

یادی از مردان ، زنان ، جوانان علیشیخ که دیگر در بین ما نیستند .( فاتحه و صلوات )

البته من کسانی را نام می برم که آنها را دیده ام ، ضمنا از تمام کسانی که این مطلب را می خوانند تقاضادارم کسانی را که من یادم رفته و ننوشته ام به این حقیر اطلاع دهند.

مرحومین و مغفورین :

( محمد ، عیسی ، جعفر و چنگیز رضائی و مادرشان خانم سارا ) ، ( حاج حسن احمدزاده ) ،  (صادق صادقی وپسرش عادل ( شهید ) ، هاشم اسمعیل زاده ، فرضعلی دودکانلو ، حیدر رضا حیدری ، عباد عظیمی ، مظفر تیموری ، ( مختار محمدی و همسرشان حلیمه خاتون ) ، ( محرم مهدی زاده و عالیه  خانم محمدی ) ، ( بایرامعلی نبی زاده و زهره  خانم فرج زاده ) ، حاج میکائیل قاسم نژاد ،

( مهدیقلی نوری و عزیزه  خانم حاتم خانی ) ، ( سلیمان و سلمان رحیمی ) ، ( بهلول علی محمدی و همسرشان پری  خانم و دخترش نگارخانم ، محمد علیمحمدی ) ، ( جمشید قاسمی و گوللرخانم  ) ، (  امامعلی ، صفر و مشهدی رمضان و زهره  خانم فیلتن ) ، سجاد قاسمی ، ( غلامعلی بابائی و نرگس خانم قهرمانی ) ،

( الهوردی عظیمی و مادرش حلیمه باجی ) ، ( کربلائی محرم محمد زاده و اختر خانم افتخاری ) ، ( صادق خان اردشیری و مصورخانم ( منصوره رضائی ) و پسرشان جعفر ) ، ( مشهدی مرتضی رحیمی و زهره  خانم خسروی ) ، ( حیدر محمدی و مینا  خانم واحدی و دخترهایشان معصومه  خانم و کلثوم خانم ) ، ( احمد محمدی و لطیفه  خانم مهدی زاده ) ، ( حبیب رحیمی و معصومه  خانم حبیب زاده و پسرشان عباس ) ، یداله حسین نژاد ، ( جعفرقلی خان  سلطان زاده و صورت خانم  اردشیری ( صغری ) و پسرهایشان حسین و سعید ) ، ( محمد سلطان زاده و عصمت  خانم صادقی ) ، دارچین  خانم قاسمی، اژدر قاسمی ، ( فتح اله قاسمی و گولگزخانم  ) ، ( حسین فرج زاده و مارال خانم  سریا و پسرانشان سیفعلی و محبوب ( محمود ) ، ( قربانعلی نبی زاده و گولگزخانم  همتی ) ، ( مشهدی کریم شریفی و   مشهدی رخساره  خانم واحدی ) ، ( محمد شریفی و صدیقه  خانم قنبری ) ، ( مشهدی اسداله واحدی و سورا  خانم ( صغری ) کنعانی )،  سونا خانم کنعانی  ، ( غلام خان  کنعانی و گلین خانم فرج زاده ) ، (قهرمان و رمضان کنعانی ) ، ( محرم حمزه زاده و نوبارخانم  قلی زاده ) ، ( قاسم و معصوم حمزه زاده ) ، ( بابا خان حاتمی و فیروزه  خانم سلطانپور ) ، ( ستار خان اردشیری و قمرخانم  سلطانپور ) ، ( محمدرضا رضائی ( داداش عمو ) و همسرش سکینه  خانم و پسرشان مصطفی ) ، ( کربلایی اسداله حسین نژاد و فاطمه  خانم سلمانی ) ، ( مشهدی حسین نجفی و بسدی خانم سریا ) ، ( شیخ محمد حسین پیر چورسی و دولت خانم افتخاری) ، شجاع خان واحدی و دختر برادرش دوشیزه فاطمه واحدی ( ماتوش ) ، ( نقدعلی باقر باقری و پسرش محمد باقری ) ، ( احمد علی باقری و شوکت خانم  نجفی) ، باقر باقری ، پری خانم  مادر نوبار حسین زاده ،  ( نقدعلی خان اسدزاده  و پسر ارشد همیشه زنده اش دکتر عزت اله )،  ابراهیم قاسمی ،

( شیخ غلامحسین ذاکری و پسرش علی ذاکری ، مشهدی محمد ذاکری و همسرش مشهدی خانم  ( زری قلی زاده )و دخترشان خانم صفیه ذاکری ) ، خانم طرلان ذاکری )

( اکبر حسین پور و فاطمه قهرمانی و پسرشان حسین جسین پور ) ، ( عباس آقا کاظمی و تاجی خانم مختارزاده ) ، جعفر آقا کاظمی و آقای محمد کاظمی ، ( حسین قلی نژاد و بتول خانم  کنعانی) ، ( عباسقلی بیک سلطان زاده و شیرین خانم سلطان نژاد ) ،  ( باقرخان سلطان زاده و توران خانم داداش زاده ) ، ( محمد آقا شیرسوار و ببیرخان ) ، ( حاج غلامعباس شیرسوار و دلشاد خانم اردشیری ) ، ( چنگیز خان ساعدنیا  ) ، ( علی سلیمانی و نازنین خانم ابراهیمی ) ، ( عباسعلی خان و عادل خان سلطان پور ) ، ( بهلول جعفر نژاد و جیران  خانم باقری ) ، ( مشهدی یحیی  ابراهیم زاده و عالمتاج خانم سلطانپور) ، محسن راد ،

غلامرضا شیرسوار ، ( جلال سلطان دهقانی و زرین تاج خانم طهمورثی ) ، منصور خان دهقانی ، محمد و معرفت محمدی ، شهید بهمن شیرسوار ،  (نصرت اله خان  سلطانپور و دختر خانم افتخاری) ، یداله خان  سلطانپورو پسرش عباس ، ( عزت اله خان  علی نژاد و مرحمت خانم شیرسوار و پسرشان پرویز ) ، ( ببیرخان شیر سوار و هاجر خانم سلطان نژاد ) ، مشهدی رقیه نبی زاده ،

ده تقریبا به ترتیب از کنار پل شروع شده است ولی بقیه بدون ترتیب خاص است

ارشاد خان کاظمی ،  خانم شادی یغمایی ( همسر مهندس جمشید افتخاری ) ،( اصغر آقا افتخاری و فاطمه خانم کاظمی ) ،  آقای ولی اردشیری ، ( غلامحسین خان سلطانی و نرگس خانم اردشیری ) ، ( حیدر آقا و کامل خان سلطانی و خواهرشان خانم سلطانی  ( مادر شهید غلامرضا بدرخانی )، ساراخانم محمدی ، همای خانم همسر اکبر پاشا خان ، سونا خانم کنعانی ، مهندس ابراهیم سلطانپور ، سکینه خانم آقازاده ، ( حاج عبدالمناف راک خیز و خانم اشرف سلطانپور ) ، ( جسین آقا اواجقی و زینت خانم شیرسوار و پسرهایشان ایرج و منوچهر و دخترشان آذر خانم ) ، خانم لوز کارمونا ، خانم شهین آفازاده ، خانم زهرا علی نژاد ، پرویز سلیمانی  ، مرتضی رضائی ، ( مشهذی قاسم رضائی و نازنین خانم عبدالهی ) ، شهید غلام کریمی ، ( مشهدی اسماعیل باقری و شوکت محمدزاده ) ، شکرخانم سلطانپور ، ( یوسف خان  و رشید خان اردشیری ) ،  منظره خانم سلطانپور ، ( مدینه خانم سلطان نژاد   و پسرش محمد  قلی زاده )، نزاکت خانم سلطان نژاد ، خداوردی نجفی ، ( ذوالفقارمحمدزاده و همسرش حوا و برادرش زلفعلی محمدزاده ) ، کبری خانم  و کلثوم  خانم کاظمی ، نادر و ناصر غازی بیات ،  رخساره خانم ذاکری ، لیلان خانم شکوری ، حاتم سلطانپور ، ( ظاهر خلیل زاده  و همسرش سلطنت خانم ، نصیب خلیل زاده ، جمال خلیل زاده ، محمود خلیل زاده ) ، ایرج سلطانی ، نادیا و ماریا سلطانی ،

البته در نوشته ارسالی ارتش های آسیا نوشته اند ولی سیزم ( مسابقات ارتش های جهان است ) 

ما هم این موفقیت  را عمیقا  به اهالی محترم علیشیخ ، دیار سکمن آباد و شهرستان خوی  تبر یک می گوییم و انشائ اله بزودی ایشان را در لباس امیری ببینیم .

در طول زندگی خودمان آدم های زیادی را می بینم ، با بعضی ها فقط سلاو علیک داریم ، با بعضی ها دوستیم ، با بعضی هم مدرسه ، همکار ، هم محلی ، هم دانشگاهی ، قوم و خویش و ... هستیم

زاویه دید هرکدام از این آدم ها به جهان باهم فرق دارد و به همین دلیل میگویند به تعداد انسان ها جهان وجود دارد.

در این میان خیلی کمند افرادی که بیشتر از آنچه که به فکر خوشان باشند به فکر همنوعان خویشند و در حد توان در مشکلات همه هستند و تقریبا اعتماد قریب به اتفاق آشنایان را جلب می نمایند ، شاید خودشان هم مشکلاتی داشته باشند ولی بیشتر حلال مشکلات دیگران هستند و اینگونه افراد بسیار نایابند و هرگز هم دوست ندارند کسی از آنها تعریف و تمجید نماید لذا کارا برای رضای خدا انجام می دهند و بسیاری از کارهایشان هم فقط خودشان می دانند و خدایشان .

بنده حدود 48 سال است که این آدم را می شناسم ، من از کسانی هستم که جزئ اولین دوره مدارس راهنمایی هستند ، در آن سال من با دائی بزرگوارم ( دکتر قاسم افتخاری ) به خوی آمدم و میهمان خانه شان شدیم و دائی به تهران رفت و به این سرور سپرد تا مرا ثبت نام کند و ایشان هم در یک مدرسه راهنمایی در چهار راه محله ( خوی ) مرا ثبت نام کرد و لذا آشنایی من با ایشان شروع شد و بعد ها با برادرش همکلاس شدیم ( برادر کوچکترش که از شهدای گرانقدر می باشد ) ، مرتب به خانه شان رفت و آمد داشتم  ، بعد ها برای کار به استان دوری رفت ولی هر موقع ئتشریف می آوردند ، ملاقاتشام میکردم .

زمان گذشت و ما تهران نشین شدیم و ایشان به خوی بازگشتند باز هم در مناسبت های مختلف همدیگر را می دیدیم ، به خانه اش می رفتیم و الان هم میرویم ، تهران که می آیند به دیدارش میروم و ایشان هم حتما به ما سر می زنند ، گهگاهی ما را برای ناهار یا شام بیرون دعوت می نمایند از جمله کباب بناب ملاصدرا ، خیابان شیرازی .

یک بار هم قسمت شد باهم زیارت مشهد رفتیم و ...

منظور این است آدم خوب و مومن داریم و تمام نشده اند و البته ریایی در کارشان نیست  .

من این مطالب را بدون هماهنگی با ایشان می نویسم و میدانم اگر میگفتم هرگز قبول نمی کرد ولی یکبار هم شده باید یک آدم خوب را هم معرفی کرد .

من سنلن سویلدیم رخصت آلمادیم

سنین چوخ ایشلرین یادا سالمادیم

ایکی اوش کلمه دئدیم ائللره

بونلان قاباق آدین توشوب دیللره

آدالاردا سنه آیاق چالالار

جابالاردا سنی یادا سالالار

پیس اولا خوش اولا یازدیم سوزووی

ناواخ گورسم من اوپرم گوزووی

آللاه وئردی گورسه منی دانلییار

سنن آز یازمیشام اوزی آنلییار

حاجی آغا تانری سنی ساخلاسین

آغام عاباس بئلن کمر باغلاسین

سن اوز یولونداسان من شیلتاق آتان

سن یولا گتیرن من یئییب یاتان

اللی ایلدن سونرا سیزدن یازیرام

دئمییسن اوز یولومو آزیرام

جامال یازدی هم آجایدان هم ائلدن

اورک سوزلرینی چیخاتدی دیلدن

حاج عباس بدرخانی

مرحوم عباس خان   سرهنگی اولین علیشیخی است که به دانشگاه راه یافته است

به نام خداوندی که خواستن از او عزت است اگه برآورده شود رحمت است اگه برآورده نشود حکمت است

یادی از  مرحوم عباس خان سرهنگی ،مرحوم عظیم (صفر فیلتن و مشهدی رمضان برادر ان بزرگتر مشهدی شکور ) ، مرحوم الهوردی عظیمی ، مرحوم اژدر قاسمی ،مرحوم عباس رحیمی ، مرحوم عادل خان سلطانپور، مرحوم رمضان فیلتن ، مرحوم مرتضی رضائی ، مرحوم چنگیز رضائی و مرحوم پرویز علی نژاد

مرحوم عباس خان سرهنگی فرزند ( اکبر پاشا خان و همای خانم )

مرحوم عادل خان سلطانپور فرزند ( عباسعلی خان و کشور خانم ) ، مرحوم صفرو رمضان  فیلتن  (فرزندان امامعلی و شیرین خانم ) مرحوم الهوردی عظیمی فرزند ( فرزند کریم و حلیمه باجی ) ، مرحوم اژدر قاسمی ( فرزند فتح اله و گولگز خانم ) 

مرحوم پرویز علی نژاد ( جوان ناکام ) فرزند ( عزت اله خان و مرحمت خانم ) مرحوم چنگیز رضائی ( فرزند محمد و ام البنین خانم ) 

 مرحوم مرتضی رضائی ( فرزند مشهدی قاسم و نازنین خانم )

این عزیزان را از این جهت یادکردیم که فرزندی به یادگار نگذاشته اند ، در این میان مرحوم عادل خان  ،مرحوم عباس خان سرهنگی  ، مرحوم عباس رحیمی ،مرحوم اژدر قاسمی و مرحوم پرویز علی نژاد اصلا ازدواج نکردند  و بقیه هم که ازدواج کردند فرزندی به دنیا نیاوردند . 

از سرور بزرگوارم استاد حاج عباس بدرخانی که کسی را برایم یاد آوری کردند کمال تشکر را دارم و از سایر دوستان و خوانندگان محترم وبلاگ تمنا دارم اگر کسی را به یاد دارند  که من از قلم انداخته ام حتما به این حقیر اطلاع دهند . البته حساب شهیدانمان از همه جداست و آنها به همه چیز رسیده اند و اما یادی می کنیم از دو شهید که ظاهرا وارثی ندارند چون اصلا ازدواج نکرده بودند .

شهید سرافراز غلامرضا بدرخانی ( فرزند  حاج شیرعلی بیک و حاج خانم ) و شهید سربلند بهمن شیرسوار فرزند ( حاج غلامعباس و دلشاد خانم )

عکس عباس خان را از آن جهت گذاشته ام که خیلی از عزیزان فقط اسم ایشان را شنیده اند 

لذا برادر ها ، خواهر ها و اقوام بدون تردید برای این عزیزان خیرات کرده ، فاتحه خوانده ، صلوات فرستاده و از بار گناهان آن ها کم و آن ها را خوشحال می نمایند ، ما هم در آخرین روز های سال 97 از همه کسانی که این نوشته را می بینند و یا از کسی می شنوند تقاضا داریم برای شادی روح این عزیزان فاتحه ای نثار کرده و صلواتی بفرستند .

اجرتان با خدا

به یاد و نام شهید بهمن شیرسوار کاشتم و همچنین نام و محل شهادت و سال شهادتش راگفتم و همچنین شعری خواندم و تمام حاضرین صلوات فرستادند . 

دو بیت از شعر نصراله مردانی  راخوانده و یک بیت هم خودم اضافه نمودم ، سپس پدر شهیدی آمد و همدیگر را می شناختیم و گفت پسر من در 14 سالگی در پنجوین شهید شده است یک شعری هم برای ایشان بخوان و همینکار را هم کردم ، حال نهال شهید بهمن درست در شمال غربی شهرک صدرا ( وقتی از آزادگان به سمت شهرک صدرا می پیچی ) همان جایی  که من تقریبا هر روز در آنجا پیاده روی می کنم ، قد بر افراشته است و من خوشحالم از این به بعد هر روز نهال بهمن را دیده و به یاد این شهید عزیز خواهم افتاد .

و اما شعر مردانی :

از خوان خون گذشتند صبح ظفر سواران

فریاد فتح دارند آن سوی جبهه یاران

در شط سرخ آتش نعش ستاره می سوخت

خونابه نبرد است آیین پاسداران

و در ادامه ... 

بهمن بیا و بنگر لاله های  تو رسته است 

یک نهال هم بنامت روز درختکاران 

و اما عکس هایی از روز درختکاری

 سلام بهمن عزیز یادت هست 32 سال پیش که ده ما خالی از سکنه شده بود ، و روستا شباهت زیادی به یک مخروبه داشت ، چهل خانوار علیشیخ را ترک کرده بود ، روستا یمان ، آب و برق و راه نداشت ، هان ، فکر کنم حتما یادت هست ، شما و آقا جاوید و داداشت هدایت مطلبی نوشتید و آن را به مجله جوانان امروز آن زمان فرستادید ، شک ندارم که یادت هست . چندی پیش آقا جاوید آن مجله را تلگرامی همراه نوشته های شما برایم فرستاد تا در  وبلاگ علیشخ قرار دهم ( آخر بهمن جان شرایط ارسال نامه و نوشته ها فرق کرده است )  و من نوشته های شما ها را در وبلاگ علیشیخ قرار دادم  اما شرمنده شما هستم که بگویم خیلی از خودی هایمان که عطسه کردن و سرفه کردن سایرینی که هیچ نسبتی با آنها ندارند  را ( لایک می کنند ، ببخشید بهمن جان این اصطلاح جدید است ) نوشته های نوستالوژی و بی همتای شما ها را ( حتی به احترام شما هم که شده ) ندیدند .

بهمن جان یادت هست که آن زمان در کتاب فارسی ما شعری بود که بیت آخرش را می نویسم :

چون نیک نظر کرد پر خویش در آن دید 

گفتا زکه نالیم از ماست که بر ماست 

شهید بهمن شیرسوار نبیره خلف میرزا محمد سلطان  نوه با مرام رضا آقای با سواد و فرزند ( حاج غلامعباس و دلشاد خانم ) در سال 1346 در فرهنگستان علو صفائیه ( علیشیخ ) چشم به جهان گشود

در مدرسه علیشیخ که الان به نام خوش می باشد تحصیل نمود ، در نوجوانی و جوانی بسیار دوست داشتنی و شوخ بود ، همواره یار و یاور پدرش و خانواده اش بود و در کار ها به همسایه ها هم کمک می کرد ، هنگام بازی فوتبال بعضی وقت ها دروازه بان می گذاشتیم ولی بیشتر دفاع بازی میکرد .

من در اوایل انقلاب دو تا نمایشنامه نوشتم که با حضور سپاهیان منطقه ، بزرگان شهر زرآباد و حتی شگفتی در مسجد اجرا شد که شهید بهمن در هر دو تا حضوری فعال داشت .

یک خاطره ای از ایشان دارم که بار ها گفته ام و هرگز هم فراموش نمی کنم و بویژه هر عاشورا شهید بهمن را به خاطر من می آورد .

در روز عاشورا مراسم شبیه خوانی داشتیم ودر کنار زیارتگاه شیرسوار ( شئله سووار ) آن را به اجرا در آوردیم  ( تمام متن را خودم بدون هیچ منبعی و فقط با کمک از گفته های مادرم نوشته بودم ) من نقش امام حسین را داشتم ، مرحوم پرویز شمر ، مرحوم معرفت محمدی ( حر ) خسرو محمدزاده که خوب تیر می انداخت ( حرملر ) و ... حدود 30 نفر یا بیشتر بودیم ، مرحوم جعفر اردشیری  و محمد نوری و شهید بهمن از جوانان بنی هاشم بودند ( متاسفانه نه همه افراد یادم هست و نه همه نقش ها ) ولی محمدزاده هم که کودک بود نقش علی اصغر را داشت .

چهار نفر هم مامور بودند که با تابوت کشته ها را جمع می کردند که از جمله مرحوم جعفر صادق رضایی که اخیرا به دیار باقی شتافت .

واقعا اسم بردن از این آدم هایی که اکثرا از ما کوچکتر بودند و الان در بین ما نیستند بسیار سخت می باشد . به قول سعدی :

چرا دل بر این کاروانگه نهیم

که یاران برفتند و ما بر رهیم

مرحوم جعفر صادق رضایی بسیار شلوغ و ماجراجو بود ، تو پرانتز بگویم در آن تاریخ من ، جعفراردشیری و محمد نوری هر سه نامزد بودیم ، نامزد من آنجا حضور نداشت ولی نامزد جعفر و محمد نوری آنجا بودند ، وقتی که جعفر و محمد نوری کشته شدند نامزد هایشان به شدت گریه می کردند ، مرحوم پرویز علی نژاد هم که شمر بود سر مرا برید و همه زن ها و دختر ها و حتی مردها شروع به گریه و زاری کردند ، جعفر رضایی با دوستانش کشته ها را یک به یک به تابوت گذاشته و چند متر آن طرفتر خالی میکردند ، ما هم که مرده بودیم زیر چشمی حرکات این ها را نگاه می کردیم ، باز هم جعفر رضایی ماجراجویی هایش گل کرد و بجای اینکه مرده ها را یواش به زمین بگذارند از ارتفاع یک متری رهامی کردند و آه وناله این مرده ها بر می خواست ، شهید بهمن هم زیر چشمی این صحنه را می دید ، همه در حال گریه بودند که گروه جعفر برای حمل بهمن به سمت او آمدند و بهمن که می دانست چه سرنوشتی برایش رقم خواهد خورد ، یک دفعه بلند شد و پا به فرار گداشت ، حالا مردم مانده بودند گریه کنند یا بخندند .

تعدادی از عزیز انی که در آن مراسم شبیه خوانی بودند . الان در بین ما نیستند .

روح همه رفتگان آن جمع شاد و یاد شان گرامی باد .

بهمن به خدمت مقدس سربازی رفت و سرباز سپاه شد و بعد از مدت ها حضور در جبهه های حق علیه باطل در تاریخ 3/7/1365 در جبهه حاج عمران به فیض شهادت نایل آمد ، پیکر پاکش پس از تشییع در خوی و علیشیخ در آرامستان جدید علیشیخ آرام گرفت . روحش شاد و یادش برای تمام ادوار تاریخ جاودان باد.

 تیم فوتبال علیشیخ در آن زمان ( توپ در دست شهید بهمن می باشد )

برای نو جوانان ، جوانان و آیندگانی که شهید بهمن شیرسوار را خوب نمی شناسند ، عکس پدرش مرحوم حاج غلامعباس و برادرانش ، جناب سرگرد نادر و استاد مهندس هدایت شیرسوار را مشاهده می فرمایید .

که یاران برفتند و ما بر رهیم

این مراسم فردا پنجشنبه مورخه نهم اسفند ماه نودو هفت در مسجد فاطمه الزهرای قمسال در شهرستان خوی  از ساعت 15.30 الی 17برگزار خواهد شد .

روحش شاد و یادش گرامی باد.

برادران اهل تسنن سکمن آباد ( سکمن آوا ) که در علیشیخ و سایر روستا ها زندگی می کردند  به زبان کردی به خدا ( خوده ) می گفتند که همان الله است .

مرحوم علی سلیمانی به شوخی می گفت من نمیدانم این برادران کرد ما چرا خدای به این خوشگلی را ( خوده ) می گویند .

ترکی : من بیلمیرم بو کورد قارداشلاریمیز بو گوزللیک ده آللا ها خوده دئیللر 

روحش شاد و یادش گرامی باد .