قرن بیست و یکم
چنگیز مهدی پور, یک عاشق معاصر.
چنگیز مهدی پور، متولد سال ۱۳۴۰ در روستای شیخ حسینلو، نشان درجه یک هنری کشور را کسب کرده است. چنگیز دو کتاب در زمینه موسیقی عاشیقی تالیف کرده است؛ آشیق هاوالاری و مکتب قوپوز.
پریسا ارسلانی سال ۱۹۷۸ در ارومیه متولد شد. مدتها قبل از اینکه به خوانندگی حرفهای بپردازد، نوازنده ساز شده بود. وی در چندین جشنواره ملی موسیقی ایران به عنوان نفر اول و پدیده جشنوارهها شناخته شد و به دریافت جوایز متعددی نایل شد. او در رشته آواز از کنسرواتوار ملی آذربایجان فارغالتحصیل شده است.
عاشیق حسین ساعی، متولد ۱۳۴۵، با سالها فعالیت در جایگاه پژوهشگر داستانها و حکایتهای قدیمی آذربایجان و عاشیقها، ۵۵ عنوان کتاب در این زمینه را به چاپ رسانده است.
سمیرا علیوا، متولد ۱۹۸۱ در باکو، یک عاشیق حرفهای است و در دانشگاه دولت آذربایجان تدریس میکند. سمیرا به حفظ فرم سنتی موسیقی عاشقی پایبند است
زولفیه عبادوا (Zülfiyyə Ibadova) در سال ۱۹۷۶ به دنیا آمد. او عاشقی پویا است و سبک منحصر به فرد خود را دارد. زولفیه آهنگهای زیادی ساخته از و علاقهمند به نوع آوری در زمینه ترکیب ساز با آلات دیگر است .
فضائل مسکینلی، متولد ۱۹۷۲، استاد مسلم ساز است. او در دانشگاه دولتی آذربایجان تدریس میکند.
کوثر علی شهبازی (سلجوق) در سال ۱۳۴۱ شمسی در روستای آغچهقشلاق (میانه) به دنیا آمد و در سنین نوجوانی همزمان با نقل مکان کردن به استان تهران شروع به یادگیری موسیقی عاشیقی کرد. به درخواست و پیگیریهای عاشیق شهبازی برای نخستینبار بعد از انقلاب موسیقی عاشیق به رسمیت شناخته شد و در صدا و سیما پخش شد.
عاشیق محرم سلمانی در سال ۱۳۲۰ در روستای قاسمآباد ساوه متولد شد. وی از طرف مادری به شاهسونهای مقیم منطقه و از طرف پدری به قفقاز منتسب است. از آخرین و چیرهدست ترین نوازندگان و سازندگان چگور منطقه مرکزی ایران بود و در گروهی با نام عاشیق حوزونی فعالیت میکرد. از وی تنها یک کتاب در مقام ساز محبوبش به نگاره درآمد و دو کتاب شعر به فارسی و ترکی که هیچکدام در زمان حیاتش اجازه انتشار نیافتند. وی در بهار ۱۳۸۱ از دنیا رفت. وی از چهرههای میراث فرهنگی استان مرکزی و ایران است.
