شاید آنهایی که 30 و حتی 40 سال کمتر دارند جوت را ندیده اند
قبل از اینکه تراکتور به ده ها راه یابد ، برای کاشتن گندم و جو و ... زمین را شخم زده و بذر می پاشیدند ، شخم زدن یک کار بسیار تخصصی بود و توسط یک نفر آدم وارد که به او جوتچو می گفتند با وسیله ای به نام جوت که قسمت هایی از آن چوبی و قسمت هایی آهنی بود انجام می شد بویژه قسمتی که باید زمین زا می کند از آهن بسیار سختی توسط آهنگر های آن موقع ساخته می شد ، یکی از سخت ترین کار ها بود و بویژه اکر زمین سفت بود .
در علیشیخ چند خانواده جوت داشتند و البته مثل تراکتور امروزی زمین های دیگران را هم شخم می زدند ، ولی جوتی که اینجا می بینید مربوط به خانواده مرحوم جلال سلطان خان است . این هم یک راهنمایی
در علیشیخ برای شخم زدن و جوت و جوتچو به دو گاومیش نر قوی هیکل نیاز بود و بهمین دلیل همه نمی توانستند جوت داشته باشند همچنانکه الان همه نمی توانند تراکتور داشته باشند .
همین کل ها ارابه را نیز حمل میکردند .
در روستا های همجواردیگر از گاو های نر قوی برای جوت و شخم زدن استفاده میکردند بویژه اگر زمین هایشان دیمی بود ، چون خاکش نرم تر و شخم زدنش آسان بود
مر حوم جلال سلطان خان همواره حداقل دو کل ( گاومیش نر ) داشت .
حالا شما در این عکس جوت ، گاو ها و جوتچی را می بینید که از کار روازنه به ده بر میگردد ، لطفا محل و نام جوتچو را که برکل قویتر سوار است را برای مادر نظر سنجی بگذارید و ضمنا اگر اطلاعات بیشتر هم در این مورد می دارید لطفا بنویسید.
این قسمت را هم حاج عباس بدرخانی زحمت کشیده و اشاره فرموده اند که از ایشن تشکر می کنین
ایکاش به اجزاء جوت هم اشاره میکردین مثلِ:
کوتان
یویوندورخ
و...
امثال و حکم در این مورد:
قئییش قارداش باخ گوءر اوءکوز قارداش نه چکیب
یئر برک اولاندا اوءکوز اوءکوزدن گوءرر
