آغاز سال نو میلادی را بر همه مسیحیان جهان بویژه مسیحیان کشور عزیز مان ایران تبریک عرض می کنیم ، امیدواریم و از خدا می خواهیم سال پرباری برای همه مردمان دنیا باشد.
بهتر است در این مورد شعری از شهریار را هم برای عزیزان که حتما بار ها خوانده اند یاد آوری نمایم .
شهریار بعد از شکست عشقی و رها کردن علم طب در سال آخر ، مریض شده و در بیمارستانی در تهران بستری می شود ، آنجا یک پرستار مسیحی بوده که بیشتر به شهریار می رسیده است و گویا بسیار هم زیبا بوده است و شهریار شعر زیر را برای ایشان سردوده اند .
این شعر در جامعه به گئتمه ترسا بالاسی معروف است .
اذن وئر توی گئجه سی من ده سنه دایه گلیم
ال قاتاندا سنه مشاطه تماشایه گلیم
سن بو مهتاب گئجه سی سیره چیخان بیر سرو اول
اذن وئر من ده دالونجا سورونوب سایه گلیم
منه ده باخدین او شهلا گوزوله من قارا گون
جراتیم اولمادی بیر کلمه تمنایه گلیم
من جهنمده ده باش یاسدیقا قویسام سنیله
هئچ آییلمام کی دوروب جنت ماوایه گلیم
ننه قارنیندا دا سنله اکیز اولسایدیم اگر
ایسته مزدیم دوغولوب بیر ده بو دونیایه گلیم
سن یاتیب جنتی رویاده گورنده گئجه لر
منده جنتده قوش اوللام کی او رویایه گلیم
قیتلیغ ایللر یاغیشی تک قورویوب گوز یاشیمیز
کوی عشقونده گرک بیرده مصلایه گلیم
سنده صحرایه مارال لار کیمی بیر چیخ نولی کی-
منده بیر صیده چیخانلار کیمی صحرایه گلیم
آللاهوندان سن اگر قوخمیوب اولسان ترسا
قورخورام منده دونوب دین مسیحایه گلیم
شیخ صنعان کیمی دونقوز اوتاریب ایللرجه
سنی بیر گورمک ایچون معبد ترسایه گلیم
یوخ صنم! آنلامادیم، آنلامادیم حاشا من
بوراخیم مسجدیمی سنله کلیسایه گلیم!
گل چیخاق طور تجلایه سن اول جلوه طور
منده موسی کیمی اول طوره تجلایه گلیم
شیردیر شهریارین شعری الینده شمشیر
کیم دیئر من بئله بیر شیریله دعوایه گلیم؟!
مشاطه = موشاطا = زنی که عروس را آن موقع بزک میکرد و این اصطلاح فکر کنم ویژه تبریزی ها است و در خوی همچون اصطلاحی نداریم و یا من نشنیده ام .
دلیل : زمانی که جلفا بودم ، ممد خان دهقان یک همکاری داشت که دبیر ادبیات بود و زیاد هم از شهریار شعر می خواند ، ایشان به من گفت ما در تبریز به زنی که عروس را آرایش می کند ( موشاطا = مشاطه ) می گوییم .
