بسیار ناباورانه مطلع شدیم جناب آقای حسن اورجقی فرزند ( زینت خانم شیرسوار و حسین آقا ) دار فانی را وداع گفته اند . ما این مصیبت را به خانواده های یاد شده ، اقوام سببی و نسبی ، دوستان ، آشنایان و اهالی محترم علیشیخ تسلیت عرض نموده و از خداوند یکتا برای آن مرحوم ، رحمت و مغفرت و برای بازماندگان صبر و تحمل خواهانیم .
حسن آقای اواحقی متولد سال 1321 و اهل ادبیات و شعر بود و از بیشتر شاعر های نام آشنای ایران اشعاری زیادی را حفظ بود و در مناسبت های مختلف چند بیتی می خواند ، یادم هست زمانی که مهندس ابراهیم سلطانپور در اثر سانحه تصادف درگذشت ، حسن آقا دو بیت شعر از سعدی برایم خواند که خیلی خوشم آمد و بعد ها رفتم و تما آن شعر را پیدا کرده و حفظ نمود و حالا قسمت هایی از آن شعر را به روح پر فتوح حسن آقا تقدیم می کنم .
خبر داری ای استخوانی قفس
که جان تو مرغی است نامش نفس؟
چو مرغ از قفس رفت و بگسست قید
دگر ره نگردد به سعی تو صید
نگه دار فرصت که عالم دمی است
دمی پیش دانا به از عالمی است
سکندر که بر عالمی حکم داشت
در آن دم که بگذشت و عالم گذاشت
میسر نبودش کز او عالمی
ستانند و مهلت دهندش دمی
برفتند و هرکس درود آنچه کشت
نماند بجز نام نیکو و زشت
چرا دل بر این کاروانگه نهیم؟
که یاران برفتند و ما بر رهیم
پس از ما همین گل دمد بوستان
نشینند با یکدگر دوستان
دل اندر دلارام دنیا مبند
که ننشست با کس که دل بر نکند
چو در خاکدان لحد خفت مرد
قیامت بیفشاند از موی گرد
نه چون خواهی آمد به شیراز در
سر و تن بشویی ز گرد سفر
پس ای خاکسار گنه عن قریب
سفر کرد خواهی به شهری غریب
بران از دو سرچشمهی دیده جوی
ور آلایشی داری از خود بشوی
روحش شاد و یادش گرامی باد.
