علیشیخ  

هرچه درگردش ایام زمان میبینم
همه ازخالق یکتای جهان میبینم
نظم افلاک در این پهنه هستی بنگر
خلقت ذرّه در آن سرّ نهان میبینم

ذرّه بی روح نباشد به جهان خلقت آن
روح را آیت معبود جهان میبینم
گرچه بسیارازاین خلقت ما بگذشته ست
لیک در چرخه ایام ، جوان میبینم

[ همگی طالب ( موعود بهشتیم ) اما
همه از مرگ ، گریزان و دوان میبینم
مال دنیا نه برای من و تو درمان است
به کفن وارث قبریم و عیان میبینم

مشوازعاقبت خویش به غفلت ای دوست
لذت عشق جهان مثل خزان میبینم
سرنگون میشودآنکس که به خودمیبالد
این معانی همه از قبر شهان میبینم

فاتح نصف جهان کورش واسکندر بود
هر دو را در قفسِ آه و فغان میبینم
جنگ هابیلی وحق باصف قابیلی و کج
تا قیامت همه جا شعله کشان میبینم

زعلمشاه شنو : کل جهان یک ذرّه ست
هرچه درعالم هستی است ازآن میبینم

( ع - ب )