علیشیخ  

هدیه هفته :

با تقواترین مردم کسی است که حق را بگوید : به سودش باشد یا به ضررش 

شعری از این حقیر در به همه کسانی که قذر همدیگر را در زمان حیات نمی دانیم ( سروده شده در سال 95 )

ای دوست باز گویم روز و شب و بهاران           

از یک جا آمده ایم ، همه به این دیاران

قسمت هرکس شده  ، جایی از خاک وطن            

گاهی سی سال رفتست ، ندیده ایم یاران

دوستی اگرمی جنگد با درد و رنج و سختی         

ما هم از دور ناظریم مثل تاریخ نگاران

دست یاری رسانی به کدام دوست داده ایم           

گرچه صدبار گفتست ، مانند شرمساران

از این گوش گرفته ، با دیگری پس دادیم             

نیاز سخت یاران چه دربرف و چه باران

کنون هرچه بگوییم دل بخواه یاران نیست           

به زیر خاک که رفتیم شویم از رستگاران

تا که نفس می کشیم ، یاری رس هم شویم            

بعدا به کار نیاید اشک های غمگساران

روزی به خود می آییم نشانی نیست ازدوست       

یک دریا اشک ریزیم نفهمند خاکساران

در ماتمش گریسته و بر سر خویش کوبیم           

وجدانمان خواهد گفت دروغ است ریاکاران

پریشانی دوستان بار ها دیدیم و رفتیم                 

خود را زدیم به مستی همانند خماران

سر خاکش نرویم و دسته گلی هم نبریم              

دردش را نپرسیدیم و گذشت آن روزگاران

یک وبلاگیست ساده مردم نظر می دهند

چرا باید بتازیم  ، چون خیل خشم آوران

روزی شما می آیید جمال را نمی یابید              

مزارم را می پرسید از نسل  داغداران