افتادگی آموز اگر طالب فیضی
هرگز نخورد آب زمینی که بلند است
پهلوان پوریای ولی
بنده در تاریخ نهم مهرماه 96 مطلبی بصورت زیردر مورد اتفاقات شب عاشورا در ده در وبلاگ علیشیخ نوشتم
ادب مرد به از دولت اوست ( وای به روزی که حرمت ریش های سفید نگه داشته نشود )
بنده اطلاعات رانتی ندارم ، باندباز هم نیستم ، حرف هایم را رک و راست و با احترام و در نظر گرفتن سن و سال نه ثروت و پول میزنم و تمام تبعات آن را می پذیرم و در این راه خیلی هم هزینه داده ام و خیلی هم راضی هستم .
و افشا کننده طرفداران زر و زور و تزوریرم ، حقوق باز نشستگی بخور و نمیری دارم و برای همین هم خدا را شاکرم ، اما خداوند یک کمی شناخت به من داده که انسان ها را خوب می شناسم و از نیت و عملکرد های فعلی و آینده آنها آگاهم .
به همین دلیل در تاریخ بیست و هشتم مرداد ماه 96 در همین وبلاگ نوشتم (( روز های بد علیشیخ در راه است )
خداوند حاج منصور خان دهقانی را رحمت نماید که بزرگ بود و بزرگی میکرد .
شاید خیلی ها این را قبول نداشتند و ندارند ولی مسائل بوجود آمده در شب عاشورا و در مسجد علیشیخ این گفته حقیر را به حقیقت نزدیکتر کرد و تازه این اول کار است .(احترام گذاشتن تنها در گفتار نیست بلکه در پندار و کردار نیز هست )
کوچکتر که بودیم دربازی گرگم به هوا ازگرگ شدن میترسیدیم..
بزرگتر که شدیم در تمام بازی ها گرگیم بی آنکه از خود بترسیم…
مراقب باشید به جای”فرشته”گرگ را در آغوش نکشیــــد …! اینجا دنیای مجازیســ ــت! -
بهتر است قاعده بازی را رعایت کنیم و گرنه به ضرر خودمان تمام می شود
بنده بار ها در این وبلاگ گفته ام که حدود 80 خانوار علیشیخی در تهران و سایر شهرها ( بع غیر از خوی ) زندگی می کنند و اکثریت آن ها در تهران می باشند که حدود 95 درصد آنها کارمند دولت و دارای تحصیلات عالیه و 5 درصد آنها هم شغل های آزاد دارند ، اینها نه تنها خودشان بلکه فرزندانشان هم که در علیشیخ متولد نشده اند ، علاقه خاصی به علیشیخ دارند و در فرصت های مناسب و در مراسم ها اغلب به علیشیخ می روند ، حتی اگر یک کسی در خارج از کشور متولد شده باشد و آبا و اجداش علیشیخی باشند ما اورا علیشیخی می شناسیم و می تواند در تصمیم گیری هایی که برای بهبود اوضاع روستا گرفته می شود ، مشارکت داشته باشد .
در اکثر کشورهای اروپایی و بویژه آمریکا ملاک رئیس جمهور شدن تولد در آنجاست ، اوباما رئیس جمهور پیشین امریکا ، امریکایی نبود ولی آنجا متولد شده بود .
حالا چگونه ممکن است کسی متولد علیشیخ باشد ، در آنجا خانه و زمین هم داشته باشد ولی هنگام تصمیم گیری در مورد مسائل روستا حقی نداشته باشد ؟ پس اگر اینطور است چرا در مواقعی که روستا نیاز به کمک های مالی دارد ( برای مسجد ، غسالخانه ، آب و ... ) از آنها کمک میگیرید
ولی در موقع مشاوره و نظر دادن آنها را غریبه می شمارید ؟
پس همه اینها علیشیخی هستند و حق اظهار نظر و مشاوره دارند ، اما آنچه که مهم می باشد این است که ما چه مسائلی چگونه و در چه روزی و کجا مطرح نماییم ؟ اگر در گیری های قبلی داریم آنها را به شب عاشورا و مسجد نکشانیم و بعد بگوییم هیچ اتفاقی نیفتاده است و اینطوری خودمان را گول بزنیم ، نه عزیزان اتفاق افتاده و در همه جا هم پیچیده است و در نهایت هم به ضرر میهمانان بویژه تهران نشینان تمام شده است ، اینکه مثل سیاستمدار ها بنشینیم و بگوییم نه چیزی نبوده و مسئله حل و تمام شده ، هرگز اینطور نیست و حتی تاریخ هم آن شب را فراموش نخواهد کرد .
برای راحتی کار مثالی می زنم اگر یادتان باشد سابق در روز عاشورا اکثریت مردان قمه می زدند وسرپسران خردسال توسط سلمانی محل با چاقوی مخصوصی خراش داده می شد تا چند قطره خون بیاید ، بنده دو سال خودم قمه زده ام آن هم هر دفعه یک قمه ، بعد از چهل سال هنوز جای قمه ها در سرم مانده است .
شما یک نخ ویا طناب باریکی را در نظر بگیرید و یک گره در آن ایجاد کنید و بعد طناب را بکشد ، اگر رستم دستان هم باشید اثری از آن گره در طناب باقی خواهد ماند و آن نخ یا طناب هرگز مثل حالت قبل نخواهد بود . پس به جای اینکه خودمان را گول بزنیم ، بهتر است کاری کنیم که این مسائل در جای دیگری حل و فصل شود و به شب عاشورای سالار شهیدان و خانه خدا کشیده نشود . در تاریخ دویست سال اخیر علیشیخ که 40 تا 50 و حتی 60 سال آن را خودمان به یاد داریم و بقیه هم از گدشتگان به ما رسیده همچون اتفاقی در چنین روزی و چنین محلی اتفاق نیفتاده است .
به قول شیخ محمود شبستری
جهان چون چشم و خط و خال و ابروست که هر چیزی به جای خویش نیکوست
هر چهار سال یک بار به برکت جمهوری اسلامی ایران در روستا ها و شهرها انتخاباتی انجام می شود و مردم از بین خودشان معتمدانی را برای رتق و فتق امور روستا و شهرشان انتخاب می نمایند.
در علیشیخ هم همزمان با انتخابات ریاست جمهوری این اتفاق افتاده و سه نفر به عنوان شورا انتخاب شده اند و این سه نفر هم موظف هستند در مدت تعیین شده فردی را برای سمت خاصی انتخاب نمایند که در واقع نماینده فرماندار یا بخشدار در روستاست ، حال چند نفر کاندیدا شده اند و مطابق معمول هر کدام تلاش دارند که آرا شورا را بدست آورند و هر کدام از این ها طرفدارانی دارند که می توانند به اعضای محترم شورا مشاوره بدهند و همفکری نمایند و این هیچ مخالفتی با شرع و عرف ندارد و در نهایت اعضای محترم شورای ده علاوه بر مشاوره ها لازم است که برنامه های کاندیدا ها رام ببیند
ودر آخر تصمیم بگیرد ، حال اگر شورا تصمیمی گرفت که به نفع ما نبود و یا اگر فکر می کنیم اتفاقات دیگری افتاده باید به راه حل های قانونی مراجعه کنیم ، نه اینکه در شب عاشورای حسینی این مسئله را بخواهیم با جار و جنجال حل کنیم . البته ناگفته نماند این سمت خاص برای روستا هایی است که بالای 250 خانوار دارند روستای ما که 50 خانوار است ولی چون قطب گردشگری و فرهنگی است مقامات بالاتر در مورد علیشیخ ارفاق کرده اند ، پس کاری نکنیم که این را هم از ما بگیرند . طبق مثل معروف این میز ها عاریتی است و به کسی وفا نکرده ولی هرکسی از ده ما در آن سمت قرار گرفت باید با تمام توان از او حمایت کنیم ، مشاوره دهیم و به یاریش بشتابیم و به رای شورای محترم احترام بگذاریم .
محرم بویژه تاسوعا و عاشورا کعبه آمال من و یاد آور روزهایی است که همراه با دکتر عزت شاگرد آقای حسین سلطان زاده بودیم ، ما نوحه می گفتیم و ایشان مرثیه می خواندند و به اکثر روستا ها هم میرفتیم ، آن موقع می دیدم که پیر و جوان و زن و مرد چگونه اشک میریزند و راز و نیاز می کنند حالا مارا چه شده است که جنجال ها و درگیری های لفظی مان را به شب عاشورا و خانه خدا می آوریم ، امیدوارم دیگر شاهد چنان مسائلی نباشیم تا آیندگان مارا نفرین ننمایند .
بنده ارادت خاصی به امام حسین دارم و اولین کسی هستم که دو سال پیاپی با جمع آوری و آموزش جوانان علیشیخی در روز عاشورا در کنار زیارتگاه شیرسوار ( شیله سووار ) شبیه خوانی به راه انداختم که بسیار مورد استقبال قرار گرفت و لازم میدانم از عزیزانی که در آن شبیه خوانی نقشی داشتند و دیگر در میان ما نیستند یادکنم ، زنده یاد جعفراردشیری ، زنده یاد معرفت محمدی ، زنده یاد پرویز علی نژاد و شهید سرافراز ایران زمین بهمن شیرسوار ، روحشان شاد و یادشان گرامی باد.
یک نماشنامه آیینی در همان سالها در ماه محرم به کمک بچه های مدرسه علیشیخ در مورد یکی از یاران امام حسین (ع) نوشتم ودر مسجد اجرا کردیم و حتی از روستا های اطراف هم دعوت کرده بودیم
از جمله کسانی که در این نمایشنامه نقش آفرینی کردند میتوانم ازدکتر محمدعلی اسدزاده ، آقای فیض اله حسین نژاد ، آقای الهوردی نبی زاده و ... نام ببرم و شک ندارم که هنوز یادشان هست .
لدا کشاندن دعوا های حیدری ، نعمتی که هیچ ارتباطی به ایام محرم و امام حسین (ع) و شب عاشورا و خانه خدا از دیدگاه این حقیر هیچ توجیهی ندارد .
