علیشیخ  

در نهایت تاثر و تالم خبردار شدیم آقای مقصود خان علی نژاد ( شمس اله ) فرزند ( مرحوم عزت اله خان و مرحومه اصلی خانم ) به دیار باقی شتافته اند ، ما ضمن عرض تسلیت به خانواده های محترم یاد شده ، اقوام سببی و نسبی ، دوستان و اشنایان ، بویژه همسرش گلستان خانم که سالیان سال از ایشان مراقبت جانانه کردند  و همچنین برادران و خواهرانش علی الخصوص مرد توانمند ، اهل علم و فضل ، آقای جاوید علی نژاد و در نهایت به آقایان حمداله خان  و احمد عزیز ، اهالی محترم و شریف علیشیخ و قره قوش سفلی ، از ایزد منان برای آن مرحوم رحمت و مغفرت و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت می نماییم ، شوخ طبعی های مقصود خان و چهره همیشه خندان او هرگز از ذهن ها پاک نخواهد شد . روحش شاد و یادش گرامی

شریک درد ها و غمهایتان هستیم . 

بیر فقط دنیاده قارداش داغیدی بل سیندیرار

قارداش ئولسه یوخ فنا دنیاده درمان قارداشا

هر کیمین جاوید تکین قارداشی اولسا دونیادا

ائل نه دیر ، یولداش نه دیر ، دالین دایانیب آغداشا

سیندیرار سوز یوخ اگر محکم وریلسا داش داشی

وار یری توجیهه گر ترک ائتسه یولداش یولداشی

تک ولی قویماز یامان گونلرده قارداش قارداشی

احتیاجون وار یامان گونلرده هر آن قارداشا

استاد شهریار

سید محمدحسین بهجت تبریزی (زاده ١١ دی ۱۲۸۵ - درگذشته ٢٧ شهریور ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (پیش از آن بهجت تبریزی) شاعر ایرانی اهل آذربایجان بود که به زبان‌های فارسی و ترکی آذربایجانی شعر سروده‌است.

وی در تبریز در خانواده ای بستان آبادی (روستای خشکناب بستان آباد) به‌دنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرةالشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

بزرگداشت استاد شهریار

۲۷ شهریور را به واسطه روز درگذشت او «روز شعر و ادب فارسی» نام‌گذاری کرده‌اند. مهم‌ترین اثر شهریار منظومهٔ حیدربابایه سلام؛ (سلام به حیدربابا)، است که از معروف‌ترین آثار ادبیات ترکی آذربایجانی به‌شمار می‌رود و شاعر در آن از اصالت و زیبایی‌های روستا یاد کرده‌است. این مجموعه در میان اشعار مدرن قرار گرفته و به بیش از ۸۰ زبان زندهٔ دنیا ترجمه شده‌است.

شهریار در سرودن انواع گونه‌های شعر فارسی -مانند قصیده، مثنوی، غزل، قطعه، رباعی و شعر نیمایی- نیز تبحر داشته‌است. اما بیشتر از دیگر گونه‌ها در غزل شهره بود و از جمله غزل‌های معروف او می‌توان به «علی ای همای رحمت» و «آمدی جانم به قربانت» اشاره کرد.

شهریار نسبت به علی بن ابی‌طالب ارادتی ویژه داشت و همچنین شیفتگی بسیاری نسبت به حافظ داشته‌است.

شهریار، از جمله سرایندگانی است که شعر را محلی نیک برای بیان این تفکرات تأمل گونه و نصیحت آموز دانسته، و بسیاری از مواعظ اخلاقی، تربیتی را در قالب‌های گوناگون شعری (به ویژه در قطعات، رباعیات و دوبیتی‌ها) بیان می‌کند.

شعر ترکی با صدای استاد

کلیک کنید

منبع : delgarm

غلط زیادی که جریمه ندارد

چوپانی گله را به صحرا برد ؛ به درخت گردوی تنومندی رسید . از آن بالا رفت و به چیدن گردو مشغول شد که ناگهان گرد باد سختی در گرفت ، خواست فرود آید ، ترسید . باد شاخه ای را که چوپان روی آن بود به این طرف و آن طرف می برد. دید نزدیک است که بیفتد و دست و پایش بشکند. مستاصل شد...

از دور بقعه امامزاده ای را دید و گفت: «ای امام زاده گله ام نذر تو ، از درخت سالم پایین بیایم.» قدری باد ساکت شد و چوپان به شاخه قوی تری دست زد و جای پایی پیدا کرده و خود را محکم گرفت.

گفت:«ای امام زاده خدا راضی نمی شود که زن و بچه من بیچاره از تنگی و خواری بمیرند و تو همه گله را صاحب شوی. نصف گله را به تو می دهم و نصفی هم برای خودم» ...

قدری پایین تر آمد. وقتی که نزدیک تنه درخت رسید گفت:«ای امام زاده نصف گله را چطور نگهداری می کنی؟ آنها ر ا خودم نگهداری می کنم در عوض کشک و پشم نصف گله را به تو می دهم .»

وقتی کمی پایین تر آمد گفت : «بالاخره چوپان هم که بی مزد نمی شود کشکش مال تو ، پشمش مال من به عنوان دستمزد.»

وقتی باقی تنه را سُرخورد و پایش به زمین رسید نگاهی به گنبد امامزاده انداخت و گفت: «مرد حسابی چه کشکی چه پشمی؟ ما از هول خودمان یک غلطی کردیم . غلط زیادی که جریمه ندارد!

گاهی ندیدن و نشنیدن لازم است!
دو قطره آب که به هم نزدیک شوند، تشکیل یک قطره بزرگ تر می دهند!
اما دوتکه سنگ هیچ گاه با هم یکی نمی شوند !
پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم، فهم دیگران برای مان مشکل تر، و در نتیجه امکان بزرگ تر شدن مان نیز کاهش می یابد!
آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ، به مراتب سر سخت تر، و در رسیدن به هدف خود لجوج تر و مصمم تر است.
سنگ، پشت اولین مانع جدی می ایستد. اما آب راه خود را به سمت دریا می یابد.

👌 در زندگی، معنای واقعی سرسختی، استواری و مصمم بودن را، در دل نرمی و گذشت باید جستجو کرد.
گاهی لازم است کوتاه بیایی!
گاهی نمی توان بخشود و گذشت... اما می توان چشمان را بست و عبور کرد
گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری!
گاهی نگاهت را به سمت دیگر بدوز که نبینی!
ولی با آگاهی و شناخت...
.