علیشیخ  

فرماندار محترم خوی

گاز لوله کشی ما چی شد ؟  بازسازی راه ما چی شد ؟ درمانگاه بیست و چهار ساعته ما چی شد  ؟ برای 57 روستا و یک شهر بیمارستان نمی خواهد ؟ 

ما پیگیریم . کوتاه هم نمی آییم . فاجعه شوریک را هم فراموش نخواهیم کرد .

صدای مردم صفائبه 

از کرامات شیخ ما این است         شیره را خورد و گفت شیرین است 

جنا ب فرماندار قبل از این حادثه چندین بار شما این را ه را رفته بودید ، آیا آن موقع به فکرتان نرسید این راه نیمه آسفالته و از بین رفته جوابگوی این منطقه نیست ؟ و باید سریعا فکری کرد ، شما در مورد این راه چه اقداماتی انجام داده اید ؟ لطفا برای مردم محروم صفائیه توضیح دهید ، شاید شما خیلی تلاش کرده اید ولی استان ویا سایر مسئولین به خواست های  به حق شما توجهی نکرده اند ، آن موقع من دست شما را هم می بوسم .

فرض کنیم شما مشکلات منطقه را به مسئولان رده بالا رساندید و آنها کاری نکردند ، آیا بهتر نبود یک جلسه ای با اعضای شورا ها ی روستا های صفائیه می گذاشتید  و جریان را توضیح می دادید و سپس با افتخار و سربلندی تمام استعفا می دادید . میدانید چرا ؟ برای اینکه فاجعه شوریک  سالیان سال در اذهان مردم منطقه باقی خواهد ماند و همه خواهند گفت این فاجعه دردناک در زمان فرمانداری دکتر سیوانی اتفاق افتاده است  .

مرگ مظلومانه 14 نفر از شوریک 74 خانواری  به معنای آن است که از هر 5 خانواده یک نفر فوت شده است و اگر تعدادمصدومین و مجروحین را هم به این آمار اضافه نماییم ، یعنی هر سه خانوار یک فوتی و یا مصدوم دارد .

و بدون تردید آثارجراحت و سوختگی تا پایان عمر بر دست ، پا و سر و صورت مصدومین خواهد ماند و با دیدن آن ها مردم به یاد بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی خواهند افتاد که در زمان ریاست جمهوری ترومن بر امریکا اتفاق افتاده است و مردم ژاپن همه ساله در آن روز محل کشته شدگان را گلباران می نمایند و این حادثه را نه تنها هرگز فراموش نکرده بلکه به آیندگان نیز منتقل می نمایند . فاجعه شوریک با توجه به وسعت و جمعیت 288 نفری آن شباهت زیادی به بمباران اتمی دارد که در زمان فرمانداری شما اتفاق افتاده است و هرگز فراموش نخواهد شد.

شما دوری راه را بهانه ای برای دیر رسیدن نیرو های امدادی اعلام فرموده اید در حالی که شوریک جزئ روستا های نزدیک به خوی است  و حدود 33 کیلو متر با خوی فاصله دارد  و اگر  خدای نا کرده این اتفاق در روستا هایی مانند اریکلو ، دنبکی ، قزلداش علیا ، کاپوت ، کلیسا و یا روستا های نزدیک مرزدر دهستان الند مثل طوره یا کرکوش ( با 195 خانوار و 843 نفر جمعیت ) که حدود 120 کیلو متر تا خوی فاصله دارد ، اتفاق می افتاد ، چه فرمایش می کردید ؟ 

جناب آقای فرماندار اینجانب عمیقا و شدیدا به آقای دکتر ، روحانی  رئیس جمهور محترم  اعتقاد دارم و ایشان را عاقل ترین ، فهیم ترین ، با شعورترین و در ضمن سیاستمدار ترین و سالمترین رئیس جمهور بعد از انقلاب اسلامی می شناسم و دولت تدبیر و امید را موفق ترین دولت میدانم . با توجه به اینکه جنابعالی و همچنین استاندار محترم آذربایجان غربی استعفا نکردید ، لذا از دکتر حسن روحانی  رئیس جمهور محبوب و محترم ( که این روز ها بدلیل مسائل قیش ها نجومی ، وزرای ایشان براحتی آب خوردن از مردم عذر خواهی می نمایند )  عاجزانه تقاضا داریم  ،استاندار محترم آذربایجان غربی و همچنین فرماندار محترم خوی را برکنار نمایند  .

تا بلکه مرحمی باشد بر زخم های مردم  محروم صفائیه و بویژه مردم مظلو م روستای شوریک . 

چو بد کردی مباش ایمن ز آفات                 که واجب شد طبیعت را مکافات

به یاد جان باختگان فاجعه شوریک 

شوریک روستایی است در بخش صفائیه شهرستان خوی ، استان آذربایجانغربی که بدلیل انفجار کپسول گازتا به امروز هیجدهم  تیر ماه 1395  بنا به روایت روزنامه ها و سایت ها ی مختلف ، تلگرام ها و وبلاگ های محلی ( 12 -14 - 15 )  نفر کشته و عده ای هم  با سوختگیهای شدید مواجهند . دفن 13 نفر در شوریک و یک نفر در خوی توسط اهلی مظلوم و محروم صفائیه تایید شده است . خداوند همه این جان باختگان مظلوم را بیامرزد و به بازماندگان صبر وبردباری داده و مردم صفائیه را  برای وادارکردن مسئولین به رفع محرومیت های منطقه متحد تر نماید .  ضمنا از جناب استاد تقی نجفی مدیر محترم وبلاگ ممش خان و کانال صفائیه ( سگمن آباد ) که زحمت ویرایش اشعار ترکی را انجام داده و همچنین سه بیت هم به اشعار اضافه نموده اند ، تقدیر و تشکر می نمایم .

" اؤرک یاندیران شوریک "

صفائیه اهلی محبت اِئیلر                                              دولت مأمورونا ، چوخ حورمت اِئیلر

بوبخش ده ایندی هامی یاسلی دی                               گولمَخ اولمور اورکیمیز پاسلی دی

شوُریک لی لَر اوُد توتدولار یاندیلار                                   گَلین گوُرک ، کیملر دَردین قاندیلار

میز دالیندا خلقه یالان دییَن لَر                                                    عزا توتوب یا کی قَره گییَن لَر

 آرواد لار اوُخشویور یانان بالی یا                                       آناسیز اوشاخ لار آغلیر خالی یا  

کیشی لَر دردینی ایچینده ساخلار                                     تَک قالسا دا بیردن اورَکدن آغلار

 باجی قارداشینین آدین سَسله ییر                                  گوزون سیلیر بالاسینی بَسله ییر

 قارداش باجی سینان اوُترو یاش توکور                  اوُز باشینا تورپاغی نان داش توکور         

 نِئچه جوان آلاولانیب اولدولَر                                        اوُد آلتیندا ایکی اوشاخ سوُندولَر

اوُدو  خَفه لییَن کپسول یوخویدو                                   دورو بَرده گَزن رئیس چوخویدو

آنا بالا دِییر سَس توشور داغا                                       بالالار قاچیرلار  سولا یا ساغا

نماینده رأی آلان دا گاز چَکیر                                         مجلیسه گیرنده یادیننان گِئچیر

 نجوردو کی سویوخ یرین گازی یوُخ                           ایسی شهرین لوله کشی گازی چوُخ

 تانری وِریب نفتی گازی بوُل بیزه                                  شوریکین گازی یوخ قار چیخار دیزه

 خارجی کشورلر بیزدن گاز آلیر                                     اینه هامینی بِئزیر اوزو لوت قالیر

اِئوین تالانسین شوریکه اوُد سالان                                 سُوکمن آوا اهلینه دِئدین یالان

هر ایل دِئدین بو ایل کَنده گازگَلیر                                   بویالان سوُزلرین اورک لر دَلیر

بیر مکتوب یوللویاخ رهبره ساری                                   دردیمیزی بیلسین خوش آقا باری

اونون فرمانینان گازی گَتیرَخ                                                      یالانچی لاریندا آدین ایتیرَخ

گوروم صفائیه، گازین چکیلسین                                   نِئچه رنگ آداملار اوردان اَکیلسین  

 قادر الله ایمداد ائیله  شوُریکه                                               بو مصیبت بوننان یِکه گوُروکه

 آییل سینلار باش رئیس لر بیلسین لر                    خَخ نَه چکیر بیر گوُزلرین سیلسین لر     

مسئول لار یاتمایین! بیر فیکیر قیلین                                    صفائیه اَهلی نین دردینی بیلین

اِستعفا وِرمَه دیز، عوذور ایستَیین                                       باخین محروم لارا گوزدَن ایتمَیین

 جمالین اورَگی اوُ گازنان یانیر                                       اینان شوُریک لی لرجه دردی قانیر

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

فاجعه تاسف بار شوریک که نه تنها شوریکیان عزیز و کل صفائیه را در غم و اندوه فرو برد ولی با توجه به عدم دلسوزی مسئولین  منطقه، اولین فاجعه منطقه نبوده و آخری هم نخواهد بود و بدون تردید حالا حالا ها آن ها برای ما گازلوله کشی نخواهند داد . ما انتظار داشتیم نمایده مان بسیار با صلابت ، با صدای رسا و غرا صحبت نموده و از متن قوی و فاخر استفاده نماید  ولی ایشان یک انشا ئ کوتاه مدرسه ای خواندند ، ای کاش جناب آقای دکتر کبیری نماینده محترم خوی و چایپاره ( در آن متن اسمیی از منطقه زرخیز صفائیه و شوریک به مصیبت نشسته برده نشده ، پس نماینده مردم صفائیه کیست ؟ ) قبل از نطق میان دستور خودشان  تلگرام ها و وبلاگ های محلی از جمله تلگرام صفائیه و وبلاگ علیشیخ را در مورد فاجعه شوریک مطالعه می فرمودند .

متن سخنرانی نماینده محترم خوی :

خبرگزاری تسنیم: سید‌ تقی کبیری نماینده مردم خوی و چایپاره در مجلس در جلسه علنی صبح امروز (سه‌شنبه، 15 تیر) پارلمان در نطق میان‌دستور خود، با تسلیت به بازماندگان حادثه انفجار کپسول گاز در یکی از روستاهای شهرستان خوی، اظهار کرد: در این حادثه دلخراش 24 نفر کشته و زخمی شدند و از وزارت کشور هر چند به خاطر ورود با تاخیر، تشکر میکنم.

وی با انتقاد از عدم امکانات کافی در این شهرستان برای درمان حادثه‌دیدگان، تاکید کرد: قبلاً هم به دولت تذکر داده بودیم که بیمارستانهای این شهرستان با یک قرن سابقه حتی یک اتاق برای سوانح سوختگی ندارند.

کبیری افزود: از رئیس جمهور، وزارت بهداشت و درمان و شرکت گاز می‌خواهیم اقدامات لازم را در قبال این حادثه انجام بدهند.

نماینده مردم و خوی و چایپاره با تاکید بر محروم بودن این مناطق، خاطرنشان کرد: از وزارت رفاه تقاضا داریم که برای بیمه عمر  و بیمه درمان مردم محروم این منطقه اقدامات لازم را انجام بدهند و از شرکت گاز نیز درخواست میکنیم برای روستاهای مرحوم گازرسانی کنند.

عید سعید فطر بر عموم مسلمانان جهان ، مخصوصا ایرانیان عزیز و بویژه علیشیخیها و علیشیخ تبار ها مبارک باد .

حادثه جانسوز شوریک و محرویت های دائمی بخش صفائیه

به نام مناسب ترین واژه ها

به رسم  محبت به نام خدا

خداوند بدر و خدای حنین

همان خالق کربلای حسین

منطقه آذربایجان را مقام معظم رهبری سر ایران نامیده اند این را که نمی توانید فراموش کنید ؟ پس چرا سردترین نقطه سر ایران گاز لوله کشی ندارد ؟

، انقلاب اسلامی ایران از آذربایجان شروع شد و خیلی تعابیر دیگری که بزرگان دینی مان در مورد آذربایجان و چه قدر به حق گفته اند . مسئولین محترم آذربایجان غربی ، استاندار محترم ، فرماندار محترم خوی ، بخشدار محترم صفائیه  نمایندگان محترم ادوار مختلف شهرستان و سایر مدیران مسئول منطفه مگر شما نمی دانید فصل سرما در بخش صفائیه بیشتر از 7 ماه و بعضی جا ها از جمله شوریک 8 ماه است . پس چرا قدمی کوچک برای کشیدن گاز به این منطقه انجام نداده اید ؟ حتما باید در هر دهی در صفائیه یک حادثه جگرسوزی رخ دهد و مردمان فقیر علاوه بر خانه و کاشانه ، جانشان را از دست بدهند تا شما عزیزان یادتان بیفتد چرا صفایه گاز خانگی لوله کشی ندارد ؟ جناب فرماندار و جناب  بخشدار ، جناب نماینده ما از شما تشکر می کنیم که بموقع نیرو های امدادی به شوریک فرستادید و حتی با هواپیمای ویژه مجروحان را به تهران اعزام کردید ولی نتوانستید جان مجروحان را نجات دهید و بر اساس  اعلام روزنامه هاپنج نفر جان خود را از دست داده اند و شاید این آمار بیشتر هم بشود ، چرا ؟ چون از قدیم گفته اند علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد و متاسفانه نه شما و نه اسلاف شما اینکار را نکردند و بدون تردید شما هم موفق به انجام اینکار نخواهید شد . برخی از شما ها برای اینکه به خانواده تان سری بزنید و به محل کار خود برسید روز و ساعت حرکت هواپیمای تهران  - خوی را تغییر میدهید ، نمایندگان برای جمع آوری رای مرتب به این منطقه میروند ، آیا تا حال شما بزرگان متوجه نشده اید که  نصف جاده تقریبا آسفالته  خوی به روستا های صفایه ، شهر زرآباد و چالدران در اثر سیل ، برف ، باران و ریزش کوه از بین رفته است ، و الان در بعضی جا ها  وقتی دو تا ماشین روبرو رو می آیند یکی باید گذشت کرده و از قسمت خاکی  کنار جاده عبور نماید ، آیا شما برای این جاده پررفت و آمد که در حال از بین رفتن است اقدامی صورت داده اید ؟ اگر اینطور است چرا به اطلاع اهالی منطقه نمی رسانید ؟

آیا تا به حال به اهالی این منطقه آموزش های لازم را در مورد وسایل گازسور ( با استفاده از کپسول ) ، اطفای حریق گازی و ...

از طریق اداره آتش نشانی ، امداد و نجات و ... داده اید ؟ آقایان محترم امروز اولین روز از باقیمانده عمر ما و شماست ، بیایید دست در دست هم  سوای وظیفه سازمانی محض رضای خدا مشکلات  این منطقه را حل نمایید . شاید ما ها و شما مسئولین گرانقدریادتان نیاید اولین بهداری در سال 1334 در سه راهی زورآبا د( زرآباد فعلی ) ، علیشیخ ، و زاویه و در مسیر چند روستای دیگر ساخته شد . آن موقع یک پزشک می آمد و منازلی هم برای پزشک و خانواده اش و کادر پرستاری ساخته بودند و پزشک بست  چهار ساعت در آنجا حضور داشت و مردم روز ، شب و نصف شب اگر مریض بد خالی داشتند را به بهداری میرسانندند و دکتر اگر خواب هم بود بیدار می شد و مریض را مداوا میکرد.

اما اکنون که 37 سال از انقلاب شکوهمند اسلامی گذشته است تنها پزشک شما 5 ساعت در درمانگاه حضور دارد ساعت 9 صبح از خوی به محل کار می رسند و ساعت 14 آنجا را ترک می نمایند ( البته تا دوسال پیش اینطوری بود ) الان اطلاع دقیقی ندارم .. در صورت برف و کولاک هم گروه پزشکی اصلا نمی آیند .

آیا با وجود این همه پزشک نباید درمانگاه بخش صفائیه سه شیفته یا دوشیفته و یا تمام وقت  یک پزشک مقیم داشته باشد ؟

بعنی مردم آنجا فقط حق دارند از ساعت 9 صبح تا 14 بعد از ظهر مریض شوند و یا خدای ناکرده بمیرند ، چون پزشکی نیست که معاینه کند آیا بیمار فوت شده ، به کما رفته و یا سکته کرده و هنوز زنده است ؟ و توی روستا ها هم سریع و بدون معاینه دفن می نمایند که شاید اصلا نمرده است ؟ آیا شما سروران کاری در این موارد انجام داداید ؟

در فاجعه اسفبار شوریک طبق اعلام روزنامه ها و سایت ها تا حال 5 نفر جان باخته اند و چندین نفر زخمی شده اند ، چند نفر بی خانمان شده اند ، زنده ها هم مدت ها نمی توانند حال مساعدی داشته باشند . برای شوریک این مصیبت بسیار بزرگ است وبرای بخش صفائیه غم انگیزتر و زبان این حقیر ازیبان این فاجعه و قلمم ار نوشتن این مصیبت عظما عاجز و نا توان است .

وبلاگ علیشیخ  از ایزد منان برای جان باختگان سوزناک و دلخراش شوریک طلب رحمت و مغفرت ، برای مجروحان حادثه شفای عاجل وبرای بازماندگان صبر و بردباری خواستار است  و به مسئولان محترم منطقه یاد آور میشود که :

نداند بجز  ذات پروردگار                        که فردا چه بازی کند روزگار

ای که دستت می رسد کاری بکن         قبل از آنکه از تو ناید هبچ کار

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را

که به ماسوا فکندي همه سايه‌ي هما را

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين

به علي شناختم به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علي گرفته باشد سر چشمه‌ي بقا را

مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو اي گداي مسکين در خانه‌ي علي زن

که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را

بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من

چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا

بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب

که علم کند به عالم شهداي کربلا را

چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان

چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را

بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت

که ز کوي او غباري به من آر توتيا را

به اميد آن که شايد برسد به خاک پايت

چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم

که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را

«همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهي

به پيام آشنائي بنوازد و آشنا را»

ز نواي مرغ يا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

ای دوست باز گویم روز و شب و بهاران           

از یک جا آمده ایم ، همه به این دیاران

قسمت هرکس شده  ، جایی از خاک وطن            

گاهی سی سال رفتست ، ندیده ایم یاران

دوستی اگرمی جنگد با درد و رنج و سختی         

ما هم از دور ناظریم مثل تاریخ نگاران

دست یاری رسانی به کدام دوست داده ایم           

گرچه صدبار گفتست ، مانند شرمساران

از این گوش گرفته ، با دیگری پس دادیم             

نیاز سخت یاران چه دربرف و چه باران

کنون هرچه بگوییم دل بخواه یاران نیست           

به زیر خاک که رفتیم شویم از رستگاران

تا که نفس می کشیم ، یاری رس هم شویم            

بعدا به کار نیاید اشک های غمگساران

روزی به خود می آییم نشانی نیست ازدوست       

یک دریا اشک ریزیم نفهمند خاکساران

در ماتمش گریسته و بر سر خویش کوبیم           

وجدانمان خواهد گفت دروغ است ریاکاران

پریشانی دوستان بار ها دیدیم و رفتیم                 

خود را زدیم به مستی همانند خماران

سر خاکش نرویم و دسته گلی هم نبریم              

دردش را نپرسیدیم و گذشت آن روزگاران

یک وبلاگیست ساده مردم نظر می دهند

چرا باید بتازیم  ، چون خیل خشم آوران

روزی شما می آیید جمال را نمی یابید              

مزارم را می پرسید از نسل  داغداران