علیشیخ  

ضرب المثل های ترکی آذربایجانی (2)

دالدان آتان داش تؤپوغادئیر

سؤزسؤزی گتیررآرشین بئزی

چک زحمت گؤرلذت

چؤخ دولانان چؤخ بولر (چؤخ دولانان تؤپوغاداش دئیر)

دوه اوینویانداقاریاغار

نانجیبه چالاسی یا گئتمه

اششک ساتان کؤششک آلانماز

قونشی پایی یاخچی دی بیرگون سنده بیرگون منده

قونشی قونشویاباخارجانینی اودایاخار

خؤروزیؤخویدی سحرآچیلمیردی؟

2 - مصطفی رضایی   فرزند عین اله و اکرم خانم    رشته    مهندسی کامپیوتر      دانشگاه  تبریز   (سراسری)

3 - آیلین  افشار پور  فرزند امیر و مریم خانم      رشته میکروبیولوژی

دانشگاه آزاد تهران

فرهاد حیدری   فرزند علی و گلزار    رشته کامپیوتر    دانشگاه ارومیه 

سراسری

شایان ذکر است ما یک گروه 20 نفری از قبولشدگان کارشناسی ، کارشناسی ارشد و دکترا رادر قسمت های فبلی نوشته ایم .

قبولی  این عزیزان زا به خودشان،خانواده محترم آنها و والدین گرانقدرشان تبزیک گفته و برای این جوانان عزیز و آینده سازان فردای کشور عزیزمان ایران ، آرزوی موفقیت های بیشتری دازیم .

آی عالیشیخ ، باغیندا شه اولایدیم

آی عالیشیخ ، داغیندا مه اولایدیم

آی عالیشیخ ، باغچاندا به اولایدیم

بیر گوره یدیم ، سوننان هارا چاتارسان

بیزدن سورا ، اویاخسان یا یاتارسان

ضرب المثل های ترکی آذربایجانی (1)

 اسنه ماغ اسنه ماغی گتیرر وای سامانلیق داشینا

کؤرتوددوغون بوراخماز

قوچ ایت دایی سیناچکر،خاتون قیزخالاسینا

دین سیزین کی ایمانسیزدی

اولمه اششکیم یونجابیتینجه

بوشلی بوشلونون ساغلیغین ایستر

مالین بک ساخلاقونشون اوری توتما

چولمک دیغیرلاناردوواغین تاپار

اصیل ایتمزیاغ ایئیمز

مال گئدربیریاناایمان گئدرمین یانا

منبع : aciyazilar.blogsky.com/1387/06/15/post-9/

زندگی نامه شهریار شاعر

نام: سیدمحمدحسین بهجت شهریار تبریزی

نام پدر: حاج میراقا خشکنابی

تخلص: شهریار

تولد و وفات: (۱۲۸۵ – ۱۳۶۷) شمسی

محل تولد: ایران – آذربایجان‌شرقی – تبریز

شهرت علمی و فرهنگی: شاعر

سید محمدحسین بهجت تبریزی (۱۲۸۵ تا ۲۷ شهریور ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (قبل از آن بهجت) شاعر ایرانی بود که شعرهایی به زبان‌های فارسی و ترکی آذربایجانی داشت. از شعرهای معروف او می‌توان از «علی ای همای رحمت» و «آمدی جانم به قربانت» به فارسی و «حیدر بابایه سلام» (به معنی سلام بر حیدر بابا) به ترکی آذربایجانی اشاره کرد.

زندگی:

شهریار در سال ۱۲۸۵ در روستای خشگناب در بخش قره‌چمن آذربایجان ایران در اطراف تبریز متولد شد. پدرش حاج میر آقا خشگنابی بود که در تبریز وکیل بود. پس از پایان سیکل اول متوسطه در تبریز در سال ۱۳۰۰ برای ادامهٔ تحصیل از تبریز به تهران رفت و در مدرسهٔ دارالفنون (تا ۱۳۰۳) و پس از آن در رشتهٔ پزشکی ادامهٔ تحصیل داد.

قبل از گرفتن مدرک دکتری «به علل عشقی و ناراحتی خیال و پیش‌آمدهای دیگر» ترک تحصیل کرد (زاهدی ۱۳۳۷، ص ۵۹). پس از سفری چهارساله به خراسان به منظور کار در ادارهٔ ثبت اسناد مشهد و نیشابور، شهریار به تهران برگشت و در سال ۱۳۱۵ در بانک کشاورزی استخدام شد و پس از مدتی به تبریز منتقل شد.

شهریار در روزهای آخر عمر به دلیل بیماری  در بیمارستان مهر تهران بستری شد ودر  27 شهریور سال ۱۳۶۷، در گذشت و در مقبرةالشعرا در تبریز دفن شد.

شهریار دو دختر به نام‌های شهرزاد و مریم و یک پسر به نام هادی دارد ، روحش شاد و یادش گرامی باد .

بکی از اشعار زیبای ایشان را اینجا می آوریم .

بیر ایل دیکــــــی ،آنــــام گدیب  الیمنن

آنا آدی هئچ واقت ، دوشمـــــز دیلیمنن

محبت تخمین ، سپـــــــــــــدین  دونیایا

ائوده تک آغـــــــــلارام ،بوردا ائلیمنن

لای لای دییه دییه ، منـــــــی بسله دین

آغلییاندا ، آتامــــــــــــــــی دا  سسلدین

جانین شیره سینی  ، یدیت دیــــــن منه

باسدین باغران ، محبتین کسمـــــه دین

آنا کاشکی ، بوننار یوخـــــو ، اولایدی

بیر دورایـدین ، سه سین ائوه دولایدی

بالالارین گینه ،  باشان ییـــــــــــغایدین

آتاسیز آناسیز ،  حــــــــــــالیم قولایدی